Zomer en Winter

Ik ben een zomerkind en ben dan ook niet voor niets geboren in de maand Augustus. Als gevolg van dat feit heb ik weinig met de winter, heb een hekel aan sneeuw en als je echt een hekel aan mij hebt dan moet je een snijdende, koude wind mijn kant op sturen. En als het daarbij dan ook nog een beetje regent word ik nog net even iets minder blij. En al zo lang als ik mij kan herinneren is de winter voor mij een periode die mij heel sterk het gevoel geeft dat ik het moet zien te overleven. Niet dat het zo ernstig is dat ik denk dat ik iets vervelends oploop als het koud is, maar dat zit ergens tussen mijn oren. En gek genoeg kan mijn gestel er verder prima tegen want ik kan mij niet herinneren dat ik ooit maar zoiets als een verkoudheid heb opgelopen, zelfs niet als de hele wereld om mij heen de hele dag druk is met papieren zakdoekjes om neuzen en tranende ogen af te drogen. Maar ik heb dan ook een voor mij perfecte overlevingsstrategie ontwikkeld; ik bewonder al dat winterse weer vooral van achter ramen bij warme kachels en bereid mij voor op zomerse uitjes.

En dat voorbereiden doe ik door samen met Josje de vakantie te plannen en liefst ook al te boeken en te reserveren, en als ik dan schrik van witte daken aan de overkant van de straat of het geluid van buren die druk bezig zijn met het van de autoruiten hakken van de nachtelijke ijslaag kan ik snel even een reservering met bijbehorende plaatjes bekijken. Dat warmt op, van binnen. En je kan er maar beter klaar voor zijn. En dus weten wij een paar weken voor het, hopelijk dit jaar weer eens niet zo witte, Kerstfeest al waar wij over ongeveer 9 maanden op een strand liggen. En niet alleen weten wij dat wij dan op Kreta bij Stelios en Yannis bijna 2 weken niets anders doen dan heen en weer wandelen tussen strand en tafeltjes met Grieks voedsel, wij weten zelfs al dat wij om 6 uur ‘s ochtends al van Schiphol vertrekken. Er gaat niets boven tijdig voorbereid zijn op het feit dat je erg vroeg het bed uit moet. Of dat je diezelfde dag al rond de middag je slaap op een ligbedje aan het strand kan inhalen, met een frappé in de ene hand (Josje dan, want ik vind het niet te drinken) en een sigaretje in de andere. Dat laatste onderdeel hoort een beetje bij het vakantiegevoel want wij roken al jaren niet meer, maar in de voorbereidingen hoort dat er een beetje bij. Dus in werkelijkheid wordt het een boek/E-reader/iPad in de andere hand, en een leesbril op de neus want die reserveer ik uitsluitend voor vakanties. Zo krijg ik tenminste ook als ik in de winter naar mijn leesbril kijk een beetje vakantiegevoel.

En sinds deze week is er ook al een reservering gemaakt voor een onderdeel van een andere vakantie, want als Sandra en ik over een aantal maanden met de auto op weg zijn naar Rome overnachten wij in Hotel Nord in Guardamiglio bij Piacenza. Ik kan mij al helemaal voorstellen hoe wij daar met de deze week bestelde nieuwe lease-auto aankomen, even een uurtje aan het zwembad gaan zitten om bij te komen waarna ik een uurtje ga hardlopen om vervolgens in de luxe badkamer van het vakantiegevoel te genieten. De rest van de reserveringen voor die vakantie moeten wij nu een beetje over de komende 2 maanden uitsmeren zodat dan de winter alweer voor een groot deel voorbij is. En als het dan een beetje meezit weten wij in februari of wij ergens in de maand april een lang weekend naar Venetië gaan, en dat helpt dan weer om die laatste wintermaand goed door te komen. Ik vind het eigenlijk toch helemaal niet zo heel erg dat het winter is.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.