Verrassing

verrassing

Ik houd niet zo van verrassingen, zelfs niet altijd van leuke verrassingen. Geen idee waarom niet, maar er zal ongetwijfeld één of andere goede verklaring voor zijn. En als er dan toch ergens een verrassing vandaan moet komen, zelfs ik kan het namelijk niet altijd voorkomen, dan kost het mij meestal wel de nodige moeite om het te ondergaan. Als het tenminste nog een leuke verrassing is, want anders wordt het gedoe, en gedoe moet je voorkomen. Maar omdat ik niet zo van verrassingen houd, vind ik ze ook niet zo snel leuk. En ja, ik weet al enige tijd dat ik best wel moeilijk kan zijn of doen.

Het jaar 2020 is al het hele jaar een opeenstapeling van verrassingen, vooral door de bijna wekelijks veranderende voorspellingen en vooruitzichten. De eerste maanden vielen nog wel mee, maar vanaf maart vielen wij van de ene verrassing in de andere. Het ene weekend liepen en fietsten wij nog in het voorjaarszonnetje in Valencia rond en leek er nog geen vuiltje aan de lucht, behalve in China en Lombardije dan, en een week later mochten wij ineens bijna de deur niet meer uit. En een onverwachte verrassing is al niet leuk, maar de aan deze verrassing gekoppelde onzekere vooruitzichten van een virus waarvan je niet wist hoe gevaarlijk het kon zijn maakte die verrassing van het niveau zorgelijke slapeloosheid.

Maar toen na verloop van tijd, al duurde dat wel iets langer dan een paar weken, er wat meer duidelijk werd en wij en de meesten in onze kring niet echt tot de risicogroep leken te horen ging het met de zorgen wel weer de goede kant op. De vakantie konden wij wel vergeten, en dat was ook een vervelende verrassing, maar zolang je gezond blijft is die vakantie een luxe waar je ook zonder kan. En toen in de loop van de zomer het allemaal weer wat minder slecht leek te gaan werden wij positief verrast door het stapsgewijs weer open gaan van de grenzen waardoor wij tóch met de camper naar Italië en Oostenrijk zijn geweest. En dat was een leuke verrassing waar ik dan weer geen enkele moeite mee had.

Na de vakantie was het weer tijd voor iets wat al een paar jaar om de zoveel maanden in mijn agenda staat en waar ik altijd wat onrustig van word. En die onrust heeft ook weer te maken met mijn afkeer van vervelende verrassingen. Het was weer tijd voor mijn periodieke check in het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam. Al 3 jaar ga ik daar iedere keer met een wat gespannen gevoel naartoe, omdat ik denk dat er altijd iets gevonden kan worden als je ergens naar zoekt. Al wordt die kans naarmate de tijd verstrijkt wel steeds kleiner. En het lukt mij het hele jaar om er niet mee bezig te zijn, want ergens in mijn DNA zitten sporen van struisvogels, maar op de dag van mijn periodieke check is de struisvogel in mij even op vakantie. En dit jaar kwam het ettertje, waarvan ik dacht dat hij drie jaar geleden definitief zou zijn verdwenen, ineens weer tevoorschijn. Hey there, remember me? Wanna play? Ik kon de gluiperige en grijnzende blik van dat ding bijna zien.

Just as I thought I’d make it

You walk back into my life

Just like you never left

Het was in eerste instantie ‘alleen’ maar een lymfeknoop die vergroot was, en natuurlijk vond ik dat het kwam door de wondroos die ik een paar weken daarvoor in dat been had gehad. Dat snapte die struisvogel in mij ook heel goed. Tot de uitslag van de punctie kwam en het tot ieders verrassing, ook in het Antoni van Leeuwenhoek, een uitzaaiing van het melanoom van ruim drie jaar geleden bleek te zijn. Hoezo? Laat mij met rust. Je weet toch dat ik niet van verrassingen hou? En dan worden er meteen stappen gezet waardoor je nauwelijks de tijd krijgt, en toch nog steeds teveel, om na te denken. Iets meer dan een dag later lag ik, radioactief en wel, onder een groot apparaat en werd er een PET-scan van mijn hele lichaam gemaakt. Je kan maar beter meteen weten waar al die andere uitzaaiingen zitten. Hoezo, al die andere? En de uitslag kwam pas na zes dagen. En dat is nauwelijks tijd, maar nog altijd veel te veel, om na te denken.

En natuurlijk is één uitzaaiing van 6 mm, volgens mij enorm groot maar nog heel klein volgens degene die het mij vertelde, en die er zes maanden geleden nog helemaal niet zat, geen reden om meteen te denken dat het meteen overal zou zitten. Maar mijn struisvogel was ineens een trekvogel geworden en naar zuidelijke streken vertrokken. Hij of zij houdt waarschijnlijk ook niet zo van verrassingen. En op zo’n PET-scan zien zij natuurlijk alles, ook andere verstopte en ineens de kop op stekende narigheden. Hi there!!!! Can we play too! Please? Maar het rationele deel van mijn hoofd, mijn reptielenbrein, functioneerde het grootste deel van de tijd gelukkig goed genoeg om te denken dat mijn struisvogel er nog was. Maar op de momenten dat ik het even niet onder controle had was ik best bang. Best wel. Bang voor nog meer vervelende verrassingen.

De voorlopig laatste verrassing, en ook die was niet echt alleen maar leuk, kwam op de dag dat de telefonische uitslag zou komen. Op donderdag 15 oktober zou ik vanaf 13.30 uur gebeld worden en ik wilde dan ook niet alleen thuis zijn. Ik kon het opbrengen om gewoon mijn werk te doen, ook al omdat het een goede afleiding was, en Mikkie zou ruim voor die tijd terug zijn van de Kwik-Fit en dus was er niets aan de hand. Maar ergens was ik er niet helemaal gerust op, want stel dat er zomaar veel eerder gebeld zou worden en dat het dan geen goed nieuws zou zijn? En ik dan alleen thuis zou zijn? En dus ging de telefoon al om half 12 en was ik alleen thuis en schoot er van alles door mijn hoofd.

Het was gelukkig goed nieuws en het ettertje zit alleen op die ene plek en kan gewoon worden verwijderd. En gek genoeg voelde dat op dat moment niet als een verrassing maar wel als een enorme opluchting. En ik ga er nu nog maar niet aan denken dat ik na de komende operatie weer opnieuw mag beginnen met de periodieke controles. En dat ik dus ook voorlopig, minstens de eerstkomende vijf jaar, weer iedere paar maanden naar het Antoni van Leeuwenhoek mag voor een periodieke check. Maar ik heb dan nu in ieder geval de ervaring dat als er dan een verrassing uit de hoge hoed komt, het dan een snel gevonden verrassing is. En dan kan dat ding nog zo gluiperig en gemeen kijken, ik ben nu in ieder geval een ervaring rijker waardoor ik er hopelijk ook minder door word verrast.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.