Toekomstplannen

Op het moment dat ik de titel van dit weblog opschreef begon mijn hoofd meteen te werken. Ik heb dat wel vaker als ik een woord zie en als ik dan over het woord nadenk, zoals nu met het woord toekomstplannen, kom ik vrijwel iedere keer tot de conclusie dat taal eigenlijk best een raar iets is. Want het is best wel lastig om plannen te maken voor het verleden waardoor het toevoegen van het woord ‘Toekomst’ vrijwel overbodig is. En zo maalt mijn hoofd dan een beetje verder waardoor het steeds lastiger wordt om te onthouden wat ik eigenlijk van plan was te gaan schrijven.

Lees “Toekomstplannen” verder

Velletje

De laatste paar weken heb ik het gevoel dat ik weer erg goed in mijn velletje pas. Ik stap iedere ochtend weer fluitend in de auto en rijd weer met de muziek heen en weer hotsend over allerlei snelwegen naar de plek waar ik mijn werk doe, en ook dat werk doe ik heen en weer hotsend al moet ik de muziek er dan zelf bij denkend. Ik heb er dus weer lol in en en die lol is best een tijdje weg geweest.

Een paar jaar geleden werd er aan mij gevraagd waar ik mijn motivatie uit haal, en op die vraag heb ik een vrij duidelijk antwoord gegeven. Maar het was misschien wel een beetje een afwijkend antwoord want het zal best wel vreemd zijn als je te horen krijgt dat een werknemer geen motivatie nodig heeft. Maar ik vind het nu eenmaal voldoende om plezier te hebben in wat ik doe en daar hoef ik niet voor gemotiveerd te worden, niet met geld of een dure auto of op welke andere manier dan ook. Maar het is wel mogelijk om mij te demotiveren door mij het plezier in mijn werk te ontnemen, al dan niet bewust. En dat plezier ben ik helaas een tijdje kwijt geweest, en dat heb ik te laat zien aankomen en daardoor ook een beetje laten gebeuren.

Ik heb vervolgens bewust voor een andere functie gekozen en heb in die functie even tijd nodig gehad om mentaal op adem te komen, en toen ik eenmaal een beetje op adem was gekomen en vervolgens ook nog op vakantie was geweest had ik er weer helemaal zin in. Mijn nieuwe functie voelt inmiddels als een maatpak en ik heb van het eerste halve jaar in die functie ook weer veel geleerd, genoeg om klaar te zijn voor een volgend project. En vandaag hoorde ik dat dat nieuwe project er aan komt, het grootste project in de geschiedenis van het bedrijf en ik had al te horen gekregen dat ik daarvoor was gereserveerd. Ik heb weer zin in zo’n uitdaging, ook al omdat het in de stad is waar ik geboren en getogen ben en daar heb ik gek genoeg nog nooit gewerkt. 

Tandvlees

Het is tot nu toe geen leuk jaar geweest, zakelijk gezien dan, en eigenlijk was vorig jaar ook niet echt een leuk jaar. En ik krijg er dan last van als er hard gewerkt wordt terwijl het werk niet leuk is, heel veel last. En dan vooral op het vlak van de motivatie en de energie, want ik hoef niet door wie dan ook gemotiveerd te worden om mijn werk te doen en 60.000 km per jaar in de auto naar alle uithoeken van het land te rijden om dat te doen maar ik kan wel gedemotiveerd raken. En als dat niveau eenmaal bereikt is dan kost het erg veel energie om dagelijks in de auto te stappen, en dus liep ik de laatste weken op mijn tandvlees.

Maar het Paasweekend is gehaald zonder te breken, al heb ik de laatste weken een paar keer het gevoel gehad dat ik op het randje zat en het misschien beter zou zijn om er voor een tijdje de stekker uit te trekken. En niet alleen ben ik niet gebroken, ik heb ook een nieuwe zakelijke motivatie gevonden en heb een streep onder vorig jaar en de eerste maanden van dit jaar gezet. En die nieuwe uitdaging zorgt in ieder geval al voor een nieuwe motivatie, en de energie gaat weer komen door de Paasdagen in Italiaanse sferen door te brengen (wat het weer betreft tenminste) en binnenkort een weekje in Griekse sferen te gaan vertoeven.

En de rest van de reparatie van mijn tandvlees moet komen door het weer kunnen gaan hardlopen, want mijn knie voelt eindelijk weer vertrouwd genoeg om het morgen weer eens te kunnen gaan proberen. En ik kijk er enorm naar uit om morgenochtend voor het paasontbijt langs het Egmondse strand te gaan lopen, zonder warme kleding en in het zonnetje, en vanaf morgen weer gewoon mijn schema van 3 keer per week te kunnen gaan lopen. En nog leuker lijkt het mij om dat ook binnenkort op het Griekse eiland Zakynthos te kunnen doen, en dan zonder over de zeeschildpadden te struikelen.