Paniek

Er heerst wereldwijde paniek. In sommige landen meer dan andere. Maar nadat het voor ons hier in Europa eerst nog erg ver van ons bed was, want wat kunnen ons die Chinezen nu echt schelen, is het ineens tot bijna iedereen doorgedrongen dat ook wij kwetsbaar zijn. En het is ook net alsof wij nog niet helemaal gewend zijn aan de snelheid waarmee virussen zich over de wereld kunnen verspreiden.

Een paar eeuwen geleden kon er ergens een epidemie uitbreken, maar zolang dat ergens in een afgelegen streek was kon dat geen kwaad. Tenminste niet voor de rest van de wereld. Pas toen de bevolking flink was toegenomen, en er dankzij de veroveringsdrang en de handel meer werd gereisd, konden ziekten zich sneller uitbreiden. En toen wij ook nog eens met onze veredelde roeibootjes de wereldzeeën overstaken kwamen er snel nieuwe epidemieën bij. Maar omdat uiteindelijk de medische wetenschap ontdekte waar die ziekten vandaan kwamen en wat je er tegen kon doen kon de mensheid er vrij laconiek over worden. En dat zijn wij dus nog steeds, ondanks de Spaanse griep van een eeuw geleden en nog een paar van dat soort pandemieën. Op de een of andere manier vergeten wij snel en reageert de mensheid iedere keer weer laconiek op een nieuw virus. Net als dit keer.

En in eerste instantie was ik er zelf ook wel laconiek over. Misschien ook wel omdat er in de pers niet echt heel serieus over werd gedaan. China is een nogal gesloten land en er komt ook niet altijd even geloofwaardige informatie vandaan, en er is natuurlijk al eens eerder iets met een virus aan de hand geweest in dat land. En dat liep ook met een sisser af, in ieder geval in óns deel van de wereld. Totdat er plotseling een Italiaan ziek rondliep en zo’n beetje zijn hele omgeving kon besmetten omdat niemand er op was voorbereid.

Maar nu zijn wij een paar weken verder, zijn er ook in ons eigen land inmiddels meer dan 800 officieel geregistreerde gevallen nadat er een Brabantse carnavalvierder ziek van zijn Italiaanse wintersport was teruggekeerd en zijn er zelfs al een paar landgenoten aan overleden. En zomaar ineens, nu er gisteren vanuit de regering best wel ingrijpende maatregelen zijn afgekondigd, slaat de paniek toe. Gelukkig niet bij iedereen en zeker niet bij mij, maar om je heen kan je de paniek voelen.

Vanochtend moest ik even naar de Praxis omdat ik gepland had vandaag wat te gaan klussen, en het was daar doodstil. Er was één kassa open en daar zat iemand te wachten tot ik en de enige andere klant de spullen hadden gevonden die wij nodig hadden. En toen ik daarna op weg naar huis langs een Albert Heijn kwam bleek de parkeerplaats daar helemaal vol te zijn, en er stond een rij auto’s te wachten tot er een plekje vrij kwam. En dat op een vrijdagochtend en het is de komende paar dagen geen Kerstmis. De hamsterpaniek had toegeslagen.

Toen ik thuiskwam hoorde ik dat het enorm druk was in het winkelcentrum en dat al heel vroeg op de dag het toiletpapier bij de Lidl was uitverkocht. En dat het winkelend publiek redelijk gespannen door de winkel liep. En later op de dag was het mijn beurt om even naar het winkelcentrum te gaan om een bestelling bij Gall & Gall op te halen, en toen besloot ik even een rondje door Albert Heijn te doen. Gewoon voor mijn plezier.

Het was aan het einde van de middag, het tijdstip dat veel mensen uit hun werk komen, en het parkeerterrein was alweer, of nog steeds, behoorlijk vol. Dat gold niet voor veel schappen in de Albert Heijn. Vooral melk, zowel de verse als de houdbare, eieren en blikgroente waren gewoon uitverkocht en toiletpapier was er ook niet heel veel meer. En ik begon mij af te vragen waarom voor veel mensen toiletpapier inmiddels een meer dan eerste levensbehoefte is geworden.

Ik kan nog begrijpen dat er mensen zijn die om de één of andere reden bang zijn dat er zomaar ineens geen eten meer te krijgen is, er zijn mensen bang voor gekkere dingen. Maar dat je zo bang bent dat je zonder toiletpapier komt te zitten, en dat je om die reden met 4 pakken van 24 rollen toiletpapier de winkel uitgaat, kan ik niet beredeneren. Want bij een gemiddeld verbruik van 2 rollen per week hoef je dan in ieder geval tot de kerst niet bang te zijn voor remsporen.

Wij raken niet in paniek en hamsteren niet. Wij hebben gewoon voor een paar dagen eten in huis, en in de vriezer zit altijd nog wel iets voor nog een paar dagen. En ik wil nog wel doen alsof ik mij geen zorgen maak, maar natuurlijk ben ik niet blind. Ik hoor en lees de verhalen uit Italië en daar is het echt uit de hand gelopen. En dus heb ik de hele week thuis gewerkt, informeer eerst bij een klant met hoeveel mensen ik daar in één ruimte moet zitten en wat hun beleid is. En als zij een beleid hebben dat iemand die alleen maar naar een zakdoekje kijkt meteen naar huis wordt gestuurd dan durf ik er heen. En zo zorg ik er zoveel mogelijk voor dat ik niet tegen dit virus aanloop en dat ik ook geen kans loop een besmetting door te kunnen geven. Ik wil graag oud worden , en de mensen om mij heen moeten ook oud worden.

Ik ga er van uit dat de huidige paniek hier over een paar weken weer voorbij is, zoals het inmiddels ook in China zo goed als voorbij is. En ik hoop dat wij er met zijn allen van leren. Dat wij leren dat er risico’s zijn in de wijze waarop wij op sommige overbevolkte plekken leven en met de omgeving, de flora en fauna, omgaan. En dat wij ook leren dat een probleem niet pas een probleem is als het eigenlijk te laat is. En dan niet omdat wij genoodzaakt zijn om onszelf een paar weken op te sluiten, maar omdat het inmiddels levens van het wat meer kwetsbare deel van onze dierbaren heeft gekost.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.