Krakende wagen

Als het beroemde oud-Hollandse gezegde over krakende wagens een beetje klopt dan denk ik dat ik erg oud ga worden.

Een paar weken geleden kreeg ik last van mijn schouder en na een paar dagen hing mijn rechterarm er maar een beetje bij. Een vervelende bijkomstigheid was dat juist dat hangen er voor zorgde dat de pijn nog heviger werd en ik mijn arm moest ondersteunen om het nog een beetje draaglijk te maken. Autorijden en werken was gelukkig niet echt een probleem omdat ik een prima armsteun in mijn auto heb en ook mijn werk over het algemeen inhoudt dat ik met mijn armen op het bureau steun. Ik hoop overigens niet dat er dan een beeld ontstaat dat ik mijn armen op mijn bureau heb liggen en dat ik daar dan prinsheerlijk met mijn hoofd op lig te soezen. Ik had geen idee wat er aan de hand zou kunnen zijn en dacht in eerste instantie dat het wel weer over zou gaan, ook al omdat ik er in bed geen last van had en er prima mee kon slapen.

Maar, wijs geworden door mijn ervaring met het bezoeken van een huisarts in oktober vorig jaar (en enige zachte aandrang), bleef ik er niet te lang mee doorlopen en de huisarts verwees mij naar een fysiotherapeut. De eerste bezoeken brachten al wat verlichting en er klonk zelfs zo hier en daar een kraakje als hij op mijn schouder ging leunen, maar er waren nog steeds dagen dat het behoorlijk pijn deed. Mijn vaste therapeut is inmiddels met vakantie en dus stond er vandaag een ander op mij te wachten, een beetje vreemd en knorrig type. De gespeelde mopperigheid werkte nogal op mijn lachspieren en toen hij al mopperend mijn nek in de houdgreep nam en er een flinke ruk aan gaf schoot ik helemaal in de lach, al werd ik ook wel een beetje ongerust want ik vroeg mij ook af of mijn tenen nog wel zouden bewegen. Het gekraak was niet van de lucht en werd alleen maar erger toen hij flink op mijn ruggengraat begon te duwen, ik had geen idee dat botten zo kunnen kraken zonder te breken. Maar ik kon daarna weer wel gewoon mijn hoofd van links naar rechts draaien, ik weet echter nog niet of het komt omdat mijn hoofd inmiddels ietwat te los op mijn nek staat en er in de loop van de avond gewoon vanaf valt.

Na afloop zei hij vol zelfvertrouwen dat het nu over een dag of 3 wel over zou zijn en dat ik hooguit nog 1 keer terug zou hoeven komen, want dat gold voor de meeste van zijn patiënten. En met een laatste mopper stuurde hij mij weer weg. En vanaf dat moment kraakt er van alles in mijn schouders en nek en voel ik mij dus echt een krakende wagen, en dat heeft dan in mijn geval helemaal niets met de leeftijd te maken.