Kuitverrekking

Na mijn knieblessure was ik weer voortvarend begonnen en na een paar weken liep ik weer lekker, en werd de duur ook weer aardig opgebouwd. Tot ik twee weken geleden ineens met een pijnlijk gevoel in mijn linker kuit moest gaan wandelen, gelukkig de laatste 5 minuten tot ik thuis was. Na een week was de pijn zo goed als weg en probeerde ik het op een vroege zondagmorgen weer eens, maar moest ik na 2 minuten alweer stoppen en terug naar mijn warme bedje strompelen. Het is nu weer een week later en de laatste paar dagen wandelde ik weer zonder een enkel pijntje rond, en dus besloot ik vandaag na het werk de sportschoenen maar weer eens aan te trekken om voorzichtig te proberen weer een paar kilometer te gaan hardlopen.

En tot mijn grote plezier liep ik weer lekker en ik besloot dan ook niet ergens in de buurt van mijn voordeur al rechtsaf te slaan om zo in de buurt van het ijs in mijn vriezer te blijven. En ik had een bescheiden en voorzichtig stukje van 3 keer 10 minuten op de planning staan om alleen maar even te proberen, en dat zou zeker lukken. De eerste 10 minuten lukte inderdaad, maar toen ik overging van hardlopen naar wandelen voelde ik mijn linker kuit weer opspelen. En nadat ik 2 minuten had gewandeld en mijn horloge piepend aangaf dat het weer tijd was om te versnellen voelde ik dat het weer niet goed zat, en dus ging ik meteen weer over in wandeltempo em kon ik vanaf het verste punt van mijn voordeur een half uur naar huis wandelen. Gelukkig viel de temperatuur mee en was ik nog niet al te bezweet want anders was het écht vervelend geweest.

Eenmaal thuis gekomen zat ik daarna een beetje balend en met ijs op mijn kuit te googelen op ‘kuitblessures’ en het lijkt erop dat ik een kuitverrekking heb. Daar ben ik dan weer een paar weken zoet mee, en dat is niet de eerste keer. Zo langzamerhand begin ik heel voorzichtig te denken dat ik die Dam tot Damloop dit jaar weer niet ga halen want tegen de tijd dat mijn kuit het weer doet heb ik nog maar een maand of twee, en misschien moet ik er maar aan wennen dat ik gewoon voor mijn plezier moet gaan sporten zonder een bepaald doel voor ogen te hebben. Op die manier word ik in ieder niet iedere keer weer teleurgesteld als ik een paar weken niet kan hardlopen en weet dat ik iets niet ga halen. En ik kan natuurlijk ook gewoon voor mijzelf een keer een stuk van 10 mijl hardlopen, en dan voldaan thuis komen om mijn prijs te krijgen. Voorlopig ga ik nu maar een week of twee fietsen, dat is ook leuk

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.