Hoezo Plannen?

Ik vind voorpret altijd leuk, en dat heb ik ook altijd leuk gevonden. En vooral het plannen van vakantie had ik al ruimschoots van tevoren gepland, want dat hielp mij door de donkere winter. Die donkere winter die altijd volgde op de grijzige herfst en waar ik tegenop kon zien als tegen het beklimmen van een berg. Gek genoeg bleek een paar jaar geleden dat het beklimmen van een berg dan wel pittig was, maar het nog niet haalde bij het overleven van een winter.

Het plannen van de vakantie stelde ik altijd uit tot na de jaarwisseling, omdat de maand december meestal nog wel meeviel. Maar de eerste twee maanden van het jaar bracht ik door in de overlevingsstand en dan hielp de vakantievoorpret om toch af en toe het gevoel te hebben dat het wel meeviel. En dan begon het met de bestemming. In de tijd dat ik nog afhankelijk was van de schoolvakanties van de kinderen was dat niet zo moeilijk, want dan werd de zomervakantie altijd doorgebracht in Italië. En toen wij daar Bracciano hadden ontdekt werd het nog gemakkelijker.

Eerlijk gezegd kan ik mij niet herinneren of ik mij ook toen al in de wintermaanden als een uit zijn winterslaap gewekte brombeer voelde, maar dat was de laatste jaren in ieder geval wel het geval. En toen hielp het plannen van de vakantie mij gevoelsmatig in ieder geval een beetje door die donkere periode heen. De bestemming moest in ieder geval zonnig zijn, en hoe somberder mijn onderbroken winterslaap des te zonniger moest de vakantie worden. En er moest vooral niet te snel worden geboekt, want als er eenmaal geboekt was kon er niet meer worden gepland en was een groot deel van de voorpret voorbij terwijl er nog een stuk donkere winter voor de boeg lag.

Maar alles is een beetje anders. Die donkere winter is veel minder donker dan ik gewend was, of veel minder donker dan ik dacht dat hij was. En het plannen van vakanties is nog steeds een leuke manier om de winterkou te verdragen, maar dan op een andere manier. Allerlei leuke bestemmingen komen voorbij en worden bijna gekozen, en dan met het grootste gemak weer geannuleerd. En zo ontstaat er vervolgens een lijst van bestemmingen zonder dat er een jaartal aan wordt gekoppeld. En ineens denken wij dan zeker te weten waar wij dit jaar heen willen gaan.

En dit jaar zijn wij in ieder geval al in Rome geweest en hebben wij besloten om de volgende vakantie met een camper te willen doen. En de bestemming leken wij af te gaan laten hangen van het weer, maar tegelijkertijd planden wij toch al een route via Duitsland en Oostenrijk naar Italië. Tot Ajax de finale van de Champions League leek te gaan halen en wij net zo gemakkelijk ons doel veranderden in Madrid. En toen Ajax 20 seconden voor het einde van de halve finale ineens niet in Madrid bleek te gaan spelen, richtten wij ons vizier toch weer op Italië.

En nu is het bijna zover en staat de camper bijna klaar en zien de weersvoorspellingen in onze geplande richting er niet zo geweldig uit. En dus gooien wij net zo gemakkelijk onze planning overboord en gaan wij de zon zoeken daar waar het wel mooi weer schijnt te worden. En dat lijkt ons nu dus via Frankrijk en de Route Napoleon naar Spanje te gaan brengen. Met allerlei lekkers te eten en te drinken onderweg als de terugreis ons via de streek van de Armagnac en de Foie Gras voert. En het niet plannen van een vakantie is eigenlijk best leuk. Het lijkt misschien zelfs wel een voorproefje te worden van wat wij gaan doen als wij klaar zijn met werken. Gewoon niets meer plannen maar gewoon onze neus volgen en zien wat voor leuks ons dat brengt.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.