Father and Son

Eki from Bali

Wij lagen op donderdag 19 september van dit jaar op het rustige maar winderige strand van Seseh, een klein dorpje niet ver van Canggu op Bali, en verbaasden ons over de plotselinge drukte. Er verschenen een paar vrachtwagens en er werd van alles uitgeladen en neergezet, en er werd zelfs een podium opgebouwd. En geheel in lijn met onze status op het eiland, die van nieuwsgierige Europeaan, konden wij het niet laten om even te informeren naar wat er op stapel stond. Het bleek de 16de verjaardag van een dochter van een lokale rijkaard te zijn. Dan blijkt ook Bali niet immuun te zijn voor invloeden vanuit het rijke Westen, en dan vooral onder de inwoners met meer geld dan goed voor ze is.

Het was voor ons een onderbreking van het lurken aan een kokosnoot, het lezen van een boek en het af en toe opzoeken van het water van de Indische Oceaan. En het ietwat chaotische heen en weer lopen met stoelen en tafeltjes terwijl er ook nog een splinternieuwe, felrode auto onder een laken werd verborgen was best amusant. Vanuit het open gedeelte van ons hotel zouden wij die avond een prima uitzicht hebben op wat er stond te gebeuren, dus wij zouden ons tijdens onze avondmaaltijd niet hoeven vervelen. Niet dat wij ons wel eens diep zuchtend van tegenzin op onze stoel aan de Balinese dis laten zakken, maar je weet het nooit.

Ik heb al vaker geconstateerd dat het hebben van een dikke bankrekening niet altijd gelijk staat aan het hebben van smaak, en dat bleek op Bali niet anders te zijn. Maar toen het feestelijke gebeuren begon en de in grote getale gearriveerde Balinese notabelen en hun door de Kardasians beïnvloede kinderen door een dame met hysterische stem welkom werden geschreeuwd, waren wij blij dat wij al wisten dat het uiterlijk om 23.00 uur zou zijn afgelopen. Dat de eigenaresse van de hysterische stem een beroemde plaatselijke TV-persoonlijkheid bleek te zijn maakte het niet beter.

Helaas had ook niemand ooit de moeite genomen, of niet durven nemen, om deze TV-beroemdheid te vertellen dat zij misschien maar beter niet kon zingen. Want toen de band begon te spelen, geen lokale muziek maar de betere Westerse tophits, en zij vol bravoure een poging deed om in de maat en in de juiste toonsoort te rol van zangeres te acteren, werd dat ogenschijnlijk door het aanwezige publiek hartstochtelijk toegejuicht. Wij hadden de grootste lol maar hadden inmiddels wel onze bedenkingen over onze plannen voor de volgende avond, want er stond in ons hotel een barbeque met live muziek op de agenda.

De volgende dag werd aan het einde van de middag alles in gereedheid gebracht voor de feestelijke barbeque en waren er ook een paar mensen bezig met neerzetten van wat apparatuur voor de muzikale omlijsting. En wij werden eerlijk gezegd al wat lacherig en hoopten misschien zelfs al klaar te zijn met eten voordat het gekweel zou beginnen. Wij waren voorbereid op het ergste en absoluut niet op wat stond te gebeuren. Het zou een bijzondere avond worden.

Het publiek bestond, naast onszelf, uit een jong stel uit Duitsland waarvan zij oorspronkelijk uit Brazilië afkomstig was, een moeder met dochter uit Birmingham met een iets te luidruchtige Australische vriendin en een, naar later bleek, beroemde Amerikaan zonder onderarmen en -benen die op eigen gelegenheid over de wereld reisde. Wij zaten ieder aan ons eigen tafeltje te genieten van het geweldige eten toen Eki, de gitarist, begon te spelen en dat ook heel goed bleek te kunnen. En toen Nindi, de zangeres, inviel lieten wij van verbazing bijna ons glas wijn uit onze handen vallen. En dat was niet omdat zij nóg slechter zong dan de beroemdheid van de vorige avond, maar omdat zij domweg geweldig kon zingen. En dat vond niet alleen het publiek maar ook Eki liet duidelijk blijken dat hij kippenvel kreeg en moeite had zijn tranen binnen te houden. Later op de avond vertelde hij ons dat het de eerste keer was dat hij met haar optrad en ook zwaar onder de indruk was.

Eki en Nindi hadden er duidelijk plezier in en op enig moment liet ik mij verleiden om erbij te gaan zitten ook iets te zingen, en Eki begon Father and Son van Cat Stevens te spelen. Volgens mij was dat voor iedereen nogal onverwacht, misschien ook wel voor mijzelf, en ook het personeel van het hotel kwam kijken en het klonk dus in ieder geval beter dan het strandgebeuren van de vorige avond.

Het gevolg van dit onverwachte gebeuren was dat de gasten ineens bij elkaar aan een grote tafel aanschoven, en dat ook Eki en Nindi daar na het optreden bij kwamen zitten en het werd een avond met hele bijzondere gesprekken. Zo bleek Kyle, de Amerikaan, de schrijver te zijn van een bestseller en onder andere bij Oprah te gast te zijn geweest. Hij was geboren zonder handen en voeten, en de rest van zijn ledematen vanaf de knieën en ellebogen, maar was door zijn ouders als een ‘gewoon’ kind opgevoed en had geleerd om zichzelf te redden. Maar ook de andere gasten hadden het nodige te vertellen en te delen en zo werd het een heel bijzondere avond.

Aan alles komt een einde, niet alleen aan die avond maar ook aan het verblijf op een vakantiebestemming, en zo was iedereen een paar dagen later weer op weg naar een volgende bestemming of naar huis. Maar niet zonder de gemaakte foto’s en ook Instagramadressen te hebben uitgewisseld. En zo konden wij ook thuis nog af en toe iets zien en horen van Eki en Nindi, en zo af en toe wat teksten uitwisselen.

Een paar dagen geleden kreeg ik op mijn iPhone de melding van Instagram dat Eki was begonnen met het uitzenden van een livevideo. Normaal gesproken reageer ik niet zo snel op dat soort meldingen, maar dit keer dus wel. En ik zat ineens zomaar mee te kijken naar een optreden van hem ergens in Sanur, niet wetende dat hij natuurlijk meteen kon zien dat ik meekeek. En hij verraste mij enorm met zijn spontane reactie vanaf een plek aan de andere kant van de wereld. Ik zag ineens een brede grijns op mijn scherm en hij stopte met spelen om meteen te beginnen met het spelen van een ander nummer. En zo klonk Father and Son uit mijn iPhone en kreeg ik een spontane aanval van emotionele incontinentie.

Het was voor mij heel bijzonder om te merken dat een avond die op ons heel veel indruk heeft gemaakt, ook nog in de herinnering van een ander is opgeslagen en dat hij ook meteen wist welk nummer wij samen hebben gezongen. En dat raakte mij onverwacht zo sterk dat ik het niet droog hield. Het maakt dat Father and Son, een nummer wat ik al ken sinds mijn schooltijd, ineens heel bijzonder is. En niet alleen voor mij.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.