Druk

Wij Nederlanders hebben het druk en zijn er maar wat trots op dat wij zo druk zijn. Het zal ongetwijfeld iets te maken hebben met onze Calvinistische inslag die zo diep geworteld is dat zelfs de ontkerkten onder ons ervan doordrongen zijn dat ‘Ledigheid des duivels oorkussen’ is. En 100 jaar geleden was dat geen enkel probleem omdat iedereen zich toen zeven dagen per week, de zevende dag iets minder dan die andere zes, een slag in de rondte moest werken om niet te verhongeren. In onze moderne tijd ligt dat net even iets anders.

Wij hebben wasmachines en -drogers, programmeerbare keukenapparatuur, vervoermiddelen om even snel eten te halen in supermarkten waar alles kant en klaar schoongemaakt in de schappen ligt en toch hebben wij het druk. Vraag aan iemand hoe het met hem of haar gaat en het antwoord is vaak: ‘Ja goed, druk hè’, gevolgd door een diepe zucht om toch vooral maar te benadrukken hoe druk hij of zij het heeft. Je mocht eens denken dat er zo af en toe eens een uurtje in de tuin wordt gezeten met een boek. Maar erger nog, je zou toch eens het risico lopen dat gevraagd wordt hoe het écht met je gaat…..

Ik heb het lang niet altijd druk, wil het ook niet altijd druk hebben en heb ook geen enkele last van schaamte op de momenten dat ik het niet druk heb. En als er aan mij gevraagd word hoe het met mij gaat voel ik geen enkele aandrang om vol trots te roepen dat ik het druk heb. Ik vertel dan gewoon hoe het met mij gaat, hoe het met ons gaat en hoe leuk de kleinkinderen zijn. Misschien is het wel daarom dat het mij opvalt dat veel mensen dat niet doen maar het gemakkelijker vinden om een ontwijkend antwoord over hun drukke leven te geven.

Zoals een paar dagen geleden bij de plaatselijke Appie waar de ene dame van middelbare leeftijd een haar bekende andere dame van gelijke leeftijd tegenkomt bij de paprika’s en de prei en de standaard vraag stelt en daarop het standaard antwoord krijgt. Zij zagen er beiden absoluut niet uit alsof zij het zo vreselijk druk hadden en namen dan ook uitgebreid de tijd, midden in het gangpad waar al die andere drukke mensen doorheen wilden lopen, om te praten over hoe druk zij het toch niet hadden.

Ik had het niet druk maar ik had wel haast, dat is iets anders. Ik wilde op tijd thuis zijn omdat er een pakketje bezorgd zou worden tussen 5 en 7 uur en was door het drukke vakantieverkeer twee keer zo lang onderweg geweest om thuis te komen maar ik moest ook nog zorgen dat er eten op tafel zou staan. En dus had ik haast. En als ik haast heb kan ik er slecht tegen dat gangpaden geblokkeerd worden door uitgebreid over niets kletsende dames van middelbare leeftijd die het erg druk hebben. De geïrriteerde blikken als je vriendelijk vraagt of zij hun gesprek ook op een andere plek kunnen voeren zodat zij mensen die het druk hebben niet in de weg staan zijn onbetaalbaar. En ik ben dan blij dat ik dan weer voor minstens een kwartier aan gespreksstof heb gegeven en dat zij het daardoor een kwartiertje iets minder druk hebben gehad.

Wij hebben het met zijn allen niet druk, in ieder geval niet zo druk dat het als standaard antwoord gegeven zou moeten worden. De werkenden onder ons hebben over het algemeen een werkdag van 8 uur en doen na het eten een dutje op de bank waarna zij de rest van de avond voor de TV hangen met in hun rechterhand iets te drinken en hun linkerhand in een schaaltje met nootjes. Als er jonge kinderen in huis zijn dan is er last van een verstoorde nachtrust en dat is best zwaar, maar tijdelijk. En natuurlijk is er het huishouden, het zorgen voor eten en andere zaken maar sinds wij geen hout meer sprokkelen en de vaat in de rivier moeten doen valt dat ook wel mee. Druk zijn is mode.

Het wordt tijd dat het mode wordt om te zien dat wij het hier over het algemeen best goed hebben, dat wij een weekend hebben waarin wij het helemaal niet zo druk hebben en als wij al ‘druk’ zijn dan is dat met zaken die wij zelf hebben afgesproken. Zoals hardlopen, naar het strand gaan, met de kinderen en/of kleinkinderen iets leuks doen of de dingen die wij sociale verplichtingen noemen. En natuurlijk is het weekend dan te kort omdat wij graag nóg meer leuke dingen zouden willen doen, des te meer reden om niet midden in het gangpad bij de Appie te gaan staan praten over hoe druk je het hebt.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.