Ik ben er klaar mee!

Iets meer dan een jaar geleden liepen en fietsten wij door Valencia. In het vliegtuig ernaartoe hadden wij ons verbaasd over die drie medepassagiers die met een mondkapje het toestel binnenkwamen. En wij verbaasden ons nog meer toen één van die idioten, want wij deden er een beetje lacherig over, op de stoel naast ons moest zitten en haar angst duidelijk zichtbaar en voelbaar was. Zij kroop nog net niet onder haar stoel om maar zo ver mogelijk bij ons vandaan te kunnen blijven. Het was vrijdag 6 maart 2020 en wij, en met ons de rest van de wereld, hadden nog geen idee hoe snel onze wereld zou veranderen. Drie dagen later, op zondag 9 maart, vlogen wij weer terug en wisten wij zeker dat wij nog een keer terug wilden naar die mooie stad. En precies een week later was die stad, en heel Spanje, gesloten en van de buitenwereld afgesloten. Nederland volgde een dag later met het sluiten van de horeca.

Doorgaan met het lezen van “Ik ben er klaar mee!”

Het Geheugen

Geheugen als mist

Het geheugen is een heel apart en niet altijd consequent werkend deel van de menselijke hersenen. Overigens geldt dat niet alleen voor dat specifieke deel van de hersenen, maar ik ben de laatste tijd nogal veel bezig met allerlei herinneringen. De ene iets leuker dan de andere, maar iedere herinnering heeft een bepaalde functie of rol gespeeld in je ontwikkeling en dus kan ik niet anders dan accepteren dat ze er zijn. Dat ze er zijn zolang ze er zijn, want het kan zomaar gebeuren dat de herinneringen die je nu nog hebt zomaar in een grijze mist verdwijnen als je ouder wordt.

Doorgaan met het lezen van “Het Geheugen”

Te Kort

Het Leven is te kort

Ik ben mijn arbeidzame leven begonnen op 6 oktober 1975, ergens in de vorige eeuw dus. Een eeuw waarin tot dat moment veel was gebeurd. Twee wereldoorlogen en de nodige kleinere, een enorme technische en economische vooruitgang en als gevolg daarvan een stijging van de persoonlijke welvaart van een groot deel van de bevolking van mijn deel van de wereld. En het eerste wat ik van die welvaart bewust meemaakte, behalve het als 7-jarig jochie al voor de eerste keer in een vliegtuig naar New York stappen, regelmatig op kampeervakantie naar Italië gaan en door Amsterdam rondrijden op een Puch en Kreidler, was de invoering van de VUT.

Doorgaan met het lezen van “Te Kort”

Ervaringen

Ik schrijf ieder jaar een soort terugblik. December is de maand van achteromkijken, al is achteromkijken iets wat ik niet al te vaak doe. Ik kan er ook slecht tegen als er oude koeien uit sloten worden gehaald, want die oude koeien zijn er niet voor niets ingesprongen of gevallen. Niet dat ik mijzelf afsluit voor het verleden, want je leert en groeit nu eenmaal van en door je ervaringen, maar ergens in de afgelopen iets meer dan 60 jaar heb ik geleerd dat vooruitkijken leuker is.

Doorgaan met het lezen van “Ervaringen”

Boos

Ik ben al een paar dagen een beetje ontstemd. Of misschien moet ik gewoon zeggen dat ik boos ben. En af en toe zelfs wel een beetje pisnijdig, een klein beetje maar. En als je dan ook nog eens niets kan doen om die negatieve energie kwijt te raken dan komt er ongetwijfeld een moment dat het servies het moet ontgelden. In ieder geval virtueel.

Doorgaan met het lezen van “Boos”

Verrassing

verrassing

Ik houd niet zo van verrassingen, zelfs niet altijd van leuke verrassingen. Geen idee waarom niet, maar er zal ongetwijfeld één of andere goede verklaring voor zijn. En als er dan toch ergens een verrassing vandaan moet komen, zelfs ik kan het namelijk niet altijd voorkomen, dan kost het mij meestal wel de nodige moeite om het te ondergaan. Als het tenminste nog een leuke verrassing is, want anders wordt het gedoe, en gedoe moet je voorkomen. Maar omdat ik niet zo van verrassingen houd, vind ik ze ook niet zo snel leuk. En ja, ik weet al enige tijd dat ik best wel moeilijk kan zijn of doen.

Doorgaan met het lezen van “Verrassing”

Gewoon Doorgaan

Het zijn zware tijden, daar is iedereen het wel over eens. Maar ik dacht dat het in mijn cirkel, of mijn bubbel, wel meeviel en dat ik geen enkele reden had tot klagen. En eigenlijk heb ik dat ook niet, ook al moet je daar al aan gaan twijfelen als je het woord ‘eigenlijk’ gaat gebruiken. Maar als je dan om je heen kijkt, en ‘om je heen’ heen is dan een heel ruim begrip als dat niet tot je woonplaats of zelfs je eigen land beperkt blijft, dan vind ik dat ik ook niet mág klagen.

Doorgaan met het lezen van “Gewoon Doorgaan”