De Veldslag

De bevelhebber inspecteerde zijn provisorisch opgestelde verdedigingslinies met een bezorgde blik. Nog niet eerder was het nodig geweest dat zij zich moesten voorbereiden op een zo goed voorbereide en door een overmacht van een gecombineerde troepenmacht uitgevoerde aanval. En die aanval kon uit alle richtingen komen, al dan niet tegelijkertijd. Hij wist instinctief dat het een beslissende veldslag, of misschien wel een reeks aan beslissende veldslagen zou worden. Maar zijn troepen waren gewend om te veroveren en bezette gebieden te verdedigen, ook al werd de tegenstand steeds slimmer en sterker.

Lees “De Veldslag” verder

Mag het iets minder?

Aan het einde van ieder jaar kijkt waarschijnlijk iedereen, en dus ik ook, achterom en maakt daarbij ook plannen voor het nieuwe jaar. Ik ben normaal gesproken iets meer van het vooruit- dan achteromkijken, maar dit jaar was een jaar met teveel gebeurtenissen die het onmogelijk maken om niet achterom te kijken. En er is zelfs het risico dat je zou kunnen vergeten om vooruit te kijken.

Lees “Mag het iets minder?” verder

Muizenissen

Toen ik een paar dagen geleden iets schreef over de wolken van de laatste periode was de volgende wolk al onderweg. Net 3 weken na de positieve uitslag van de CT-scan, onderdeel van de reguliere controles die de komende jaren op de agenda staan, ontdekte ik weer een bultje op de plek waar ik in mei geopereerd ben. En dus mocht ik mij veel eerder dan gehoopt en dan wij hadden gedacht weer melden in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis in Amsterdam.

Lees “Muizenissen” verder

Wolken

Net twee weken geleden schreef ik iets met de titel ‘Stofwolken‘ en daar ging het over alle niet zo positieve dingen die wij in dit jaar hebben meegemaakt. En daar ging het ook over de slechte gezondheid van de oudste broer van Mikkie, waarvan wij op dat moment dachten dat die gezondheid zo snel achteruit ging dat hij het einde van dit jaar waarschijnlijk niet zou gaan halen. Het ging nog sneller dan wij dachten, en dat was nog niet alles. Er kwamen nog meer wolken.

Lees “Wolken” verder

Stofwolken

De stofwolken zijn een beetje neergedaald. En vervolgens ben je dan druk met het opvegen van de gevolgen. En dan is dit roerige jaar nog niet eens voorbij. Wat mijn roerige perikelen betreft dan misschien wel, maar niet alle stofwolken van dit jaar waren en zijn rechtstreeks aan mijn stormachtige belevenissen toe te wijzen.

Lees “Stofwolken” verder

Onbezorgdheid

Het is bijna een jaar geleden. Pas een paar weken voordat onze vakantie begon leek het erop dat wij ook daadwerkelijk op vakantie zouden gaan, en niet noodgedwongen thuis zouden moeten blijven. En zo gingen wij onverwacht toch nog met onze gehuurde camper en de fietsen achterop vrolijk en onbezorgd op weg naar Italië. Vooral onbezorgd. En het werd, ondanks de verschillende maatregelen in de landen die wij doorkruisten dan wel bezochten, een heerlijke vakantie. Gewoon relaxt kamperen met een extra dimensie omdat wij de fietsen mee hadden genomen. Want dat fietsen in Chioggia en in de omgeving van Bassano del Grappa, in het Zillertal in Oostenrijk en in de omgeving van Remagen in Duitsland maakte onze vakantie gewoon heel bijzonder. En toen wisten wij al dat wij onze fietsen vaker mee zouden gaan nemen. De rest wisten wij toen nog niet. Konden wij nog niet weten.

Lees “Onbezorgdheid” verder

Te Kort

Ik ben mijn arbeidzame leven begonnen op 6 oktober 1975, ergens in de vorige eeuw dus. Een eeuw waarin tot dat moment veel was gebeurd. Twee wereldoorlogen en de nodige kleinere, een enorme technische en economische vooruitgang en als gevolg daarvan een stijging van de persoonlijke welvaart van een groot deel van de bevolking van mijn deel van de wereld. En het eerste wat ik van die welvaart bewust meemaakte, behalve het als 7-jarig jochie al voor de eerste keer in een vliegtuig naar New York stappen, regelmatig op kampeervakantie naar Italië gaan en door Amsterdam rondrijden op een Puch en Kreidler, was de invoering van de VUT.

Lees “Te Kort” verder