Beginner

Eigenlijk ben ik nog maar een beginner op het gebied van hardlopen, ik kom nog maar net kijken. En ik heb dus ook nog eens geen enkel idee wat ik zou kunnen bereiken, al weet ik wel dat ik waarschijnlijk nooit een marathon zal winnen. Daarnaast heb ik ook nog eens geen enkel idee wat ik zou willen bereiken, of misschien een beetje.

Met vallen en opstaan heb ik het een en ander geleerd over dat wat ik inmiddels leuk vind om te doen. In het begin liep ik veel te hard, want ik was per slot van rekening aan het hardlopen. Dat ik daarvoor meer dan 25 jaar op de bank had gezeten en hooguit zo af en toe de Kalverstraat op en neer had gewandeld en in de winter wel eens op het strand wilde gaan wandelen, maakte niet echt veel uit. Hardlopen is per slot van rekening hard lopen, dacht ik.

Dankzij de geneugten van het internet deed ik een beetje kennis op, en zo leerde ik dat je het hardlopen toch ook wel een beetje moet opbouwen en dat het menselijk lichaam, en dus ook dat van mij, zo zijn grenzen heeft. En dus ging ik langzamer hardlopen. Wat ik mij nog niet zo realiseerde is dat je hardlopen ook nog eens moet leren, dat het weliswaar zo is dat je ergens tussen je eerste en tweede levensjaar leert lopen maar dat je dan nog niet kunt hardlopen. En het bleek dus ook nog eens niet zo eenvoudig te zijn dat je met het kopen van een paar dure schoenen klaar was om een ticket naar New York te kopen om daar aan de marathon mee te doen. En dus ging er wel eens iets stuk.

Het laatste wat ik de laatste paar maanden heb geleerd is dat je het ook nog eens moet bijhouden en uitbouwen, en dat het uitlopen van de Dam tot Damloop niet betekent dat je het een paar maanden rustig aan kunt doen zonder gedeeltelijk opnieuw te moeten beginnen. En dat besefte ik misschien al wel een beetje, maar sinds gisteren weet ik dat ik nog de nodige zweetdruppels te vergieten heb voor ik weer op het niveau van september 2011 ben. En zelfs toen was ik eigenlijk nog niet echt op het niveau wat ik vind dat nodig was geweest om de Dam tot Damloop te lopen zoals ik dat gewild had.

Gelukkig vind ik hardlopen inmiddels leuk, zelfs als het zo zwaar gaat als gisteren en het meer op worstelen en een uitputtingsslag lijkt dan op hardlopen. Ik weet tegenwoordig in ieder geval hoe ik moet lopen om geen blessures te krijgen en ik ben nog altijd een stuk verder dan een jaar geleden om deze tijd. En als ik verstandig blijf lopen weet ik ook dat ik de volgende Dam tot Damloop gemakkelijker loop dan de eerste, dat ik hem ook sneller loop en dat ik ook in staat moet zijn om een maand later mijn eerste halve Marathon te lopen. En eigenlijk heb ik dan wat de afstand betreft bereikt wat ik denk te willen bereiken. En het belangrijkste is dat ik nu ook weet dat ik daarna moet blijven lopen om mijn conditie te houden en mij lekker fit te voelen, en niet eerst een maand op de bank moet gaan liggen met regelmatig een flinke brok chocolade en een biertje.

En zo ben je dus nooit te oud om te leren, en gelukkig ook nooit te oud om hard te lopen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.