Alles is anders

Het. Een onzijdig woord, zo schijnt het. Want ook in onze taal hebben wij manlijke en vrouwelijke zelfstandig naamwoorden, als is dat lang niet zo duidelijk herkenbaar vergeleken met, bijvoorbeeld, het Italiaans. In het Italiaans hoef je over het algemeen alleen op de laatste letter van het zelfstandig naamwoord te letten, zowel in het enkel- als in het meervoud, om te weten of je er ‘il’ of ‘la’ voor moet zetten. Al zijn er ook nog een paar uitzonderingen waar je altijd ‘lo’ voor zet. In onze, lang niet eenvoudige, taal is alles gewoon ‘de’ en soms ‘het’. Lastiger is het dat het verkleinwoordje (t)je er dan ook nog eens voor zorgt dat er ‘het’ voor komt te staan in plaats van ‘de’, alsof iets kleins altijd onzijdig zou moeten zijn. Taal is een raar verschijnsel, en dat allemaal dankzij de één of andere hoogmoedige die een toren wilde bouwen in Babel. Een mooi verhaal.

En het nadert dus weer, en met ‘het’ bedoel ik het einde van het jaar. 2011 is alweer bijna voorbij en duurt nog maar een week of 6, anderhalve maand, een half kwartaal. En het was een leerzaam jaar, tot nu toe, en daar gaan die laatste weken niet veel meer aan veranderen. Ik heb geleerd dat ik niet helemaal de baas ben over mijn eigen lichaam, want als die spieren en gewrichten na het hardlopen de belasting niet aan blijken te kunnen omdat ik denk dat er niets is veranderd sinds ik 20 was dan heb ik maar te luisteren. Ik heb geleerd dat ik niet helemaal de baas ben over mijn geest, want genegeerde irritaties en ergernissen gaan toch hun eigen gang als je denkt er de schouders over te kunnen ophalen. Ik heb geleerd wat hardlopen is, wat het is om je goed te voelen door de grenzen op te zoeken van wat je lichaam wél kan. Ik heb geleerd. En als je niet meer leert sta je stil en ik kan lastig stilstaan.

Het einde van het jaar wordt dus ook dit jaar weer bewust gevierd, maar op een eiland dit keer. En misschien is dat ook wel passend, een keer een hele andere omgeving en dan niet bijvoorbeeld de drukke Dam in Amsterdam waar je anoniem bent in een massa. Even de gelegenheid om hardlopend door de stille bossen en duinen van Terschelling je hoofd leeg te laten waaien, vervolgens op Nieuwjaarsdag de zee in te duiken om weer goed wakker te worden en volop zin te hebben in weer een nieuw jaar. Maar voor die tijd gaan wij eerst, geheel tegen onze nog zo prille tradities in, de Kerst doorbrengen met alle kinderen. Gezellig etend en kletsend en misschien zelfs wel met presentjes onder de kerstboom. Want tradities zijn ook niet verkeerd, en ook dat heb ik geleerd want het is nu eenmaal anders…..alles is anders.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.