Bloggen,  Gezondheid,  Leven,  Seizoenen

Winterpret

Het schrijven van een weblog is behalve tijdverdrijf ook een middel om mijn hoofd leeg te maken en mijzelf beter te leren begrijpen. En dat laatste valt niet altijd mee als ik sommige zaken niet af en toe aan mijzelf uitleg. En vooral in deze periode van het jaar waar iedereen het heeft over winterpret, zoek ik vaak naar het waarom van wat ik als mijn ‘Winterse Dip’ ben gaan zien. In de hoop dat ik door het al schrijvend aan mijzelf uit te leggen de oorzaak én de oplossing zal vinden, en er dus voor de rest van mijn leven van genezen zal zijn. Maar na het lezen van mijn blog met de titel ‘Winterblues’ van bijna 5 jaar geleden, ben ik bang dat ik er maar aan moet gaan wennen dat ik de donkerste maanden van het jaar zo af en toe iets minder vrolijk door het leven huppel.Als ik over de winter schrijf dan gaat het dus nooit over winterpret. Ik snap ook niet zo goed waarom dat woord ooit is uitgevonden, of het moet zijn geweest om een tegenhanger te verzinnen voor de winterdepressie. Maar als de winter dat soort verbale aansporing nodig heeft dan moet er wel iets mis zijn met dat seizoen. Het is koud, donker, grijs en winderig. En het is vooral koud en donker omdat de zon op vakantie is en ik daardoor alleen in het weekend wat daglicht te zien krijg. Het in het donker naar het werk rijden en ook weer in het donker naar huis is niet iets waar je blij van wordt. Al is het maar omdat het gebrek aan daglicht ervoor zorgt dat het té duidelijk wordt dat er teveel onterecht verstrekte rijbewijzen in omloop zijn. Het gevolg is getrut onderweg, her en der over de snelweg verspreide autowrakken en ergerlijk lange files.

En wat dan lijkt op een winterdip is eigenlijk niet veel meer dan ongeduld, want ik kan niet wachten tot het weer een beetje lijkt op iets wat men voorjaar noemt. Lichter, vooral vroeger en langer, minder grijs en een andere kleurtemperatuur. En van dat alles voel ik mij vooral inwendig niet even iets opgeruimder, voel ik mij van binnen ook gewoon zoals ik er aan de buitenkant uitzie. Maar omdat ik toch wel eens meer wilde weten waarom ik dan in dit jaargetijde de indruk heb die winterdip ook aan de buitenkant te zien is, heb ik Google ingeschakeld en kwam ik terecht op de Winterdepressiezelftest. En de uitkomst van die test was niet wat ik verwachtte: “De kans is klein dat u een winterdepressie of een winterdip heeft. Of het nu zomer of winter is, u voelt zich altijd goed en bent het zonnetje in huis”. Daar moest ik even over nadenken.

Dat nadenken duurde niet al te lang, want eerlijk gezegd heb ik de laatste jaren geleerd niet te lang ergens over na te denken. Al denkend kom je toch nergens uit of achter en als je dan al denkt dat je het bedacht hebt dan blijkt alles uiteindelijk toch net even anders te zijn. En als ik mij dan af en toe een dagje niet voel als het zonnetje in huis maar het wel ben dan is het toch nog steeds een mooie dag. En als die dag wordt beloond met een schaterlach die de zon van achter mijn imaginaire wolk tevoorschijn laat komen, dan weet ik dat die test gewoon gelijk heeft. En ik denk dat ik het begin te begrijpen.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.