Nieuws,  Politiek

Tolerantie

Wij Nederlanders staan of stonden in de wereld om ons heen altijd bekend om onze tolerantie, en niet alleen in de 21ste eeuw maar ook al in de eeuwen daarvoor. Maar zo langzamerhand begint onze tolerantie vormen aan te nemen die begint te lijken op slaafse onderwerping en beginnen wij door te slaan. En degenen die een beroep doen op, of voordeel hebben van onze tolerantie lijken ook steeds meer moeite te hebben met het omgaan met die tolerantie.

Ik ben opgegroeid in een mooie tijd en in een mooie stad. Er heerste vrijheid en blijheid en alles kon en mocht en iedereen was welkom. Er bestonden geen verschillende huidskleuren, ook al zie ik ze nu op oude schoolfoto’s wel terug, en gedoe met het al dan niet mogen eten van varkensvlees viel niet op. Wij waren al blij dat wij één keer in de week vlees op ons bord kregen en de rest van de week hadden wij in ieder geval daar de jus nog van. De wereld veranderde maar langzaam en niemand kon voorzien in welke richting. En de wereld veranderde waarschijnlijk ook vooral in eerste instantie buiten onze grenzen. En in onze tolerante opvoeding vergaten wij te leren om grenzen aan te geven.

En zo ontstond op sommige niveaus de houding dat het toch niet meer dan gebruikelijk en normaal was dat wij ons aanpasten aan degenen die dankbaar waren voor onze tolerante houding. En natuurlijk is het dan normaal dat je accepteert dat voor ons gebruikelijke omgangsvormen worden genegeerd omdat je toevallig vrouw bent, en dat je om die reden geen hand krijgt. Wij zijn nu eenmaal tolerant en dus accepteren wij  alles, en geven fluitend de ene vinger na de andere tot wij de hele hand, en als het even tegenzit onze gehele onderarm kwijt zijn.

En nu staat ook Zwarte Piet al ter discussie, omdat een klein groepje stelt zichzelf gekwetst te voelen vanuit een ex-slavernij gedachte. Daar heeft Zwarte Piet ook van alles mee te maken. En dus doet een rechter een uitspraak en stelt hen voor wat betreft het punt van de discriminatie in het ongelijk, maar durft het daar dan toch ook niet bij te laten. Want wij zijn nu eenmaal begripvol en vanuit die tolerante gedachte begrijpen wij alles, dus ook dat dit kleine groepje zeurpieten zich mogelijk gekwetst zou kunnen voelen omdat zij nog steeds slecht slapen wegens het slavernijverleden. Van hun verre voorouders. En dankzij dat kleine groepje klagers die inmiddels gewend zijn dat zij recht hebben op een hand als zij om een vinger vragen, want tolerantie is een recht, wordt het nu een ding in plaats van dat het al een ding was.

Ik vraag mij oprecht af hoelang het nog duurt tot er een rechtszaak komt om te komen tot een verbod op de verkoop van varkensvlees. En tolerant als wij zijn zullen er zelfs dan landgenoten zijn die daar begrip voor kunnen opbrengen. Maar als zij aan onze oliebollen komen richt ik hoogstpersoonlijk de barricaden op en wordt de tolerantie uit mijn woordenschat geschrapt.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.