Opwarming

De laatste tijd wordt er nogal veel reclame gemaakt voor de led- en spaarlampen, en de gloeilampen dreigen op zeer korte termijn uit de winkel te verdwijnen. En dat allemaal vanwege het milieu. Gloeilampen gebruiken namelijk meer energie dan de nieuwe soorten verlichting en zijn dus mede verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde.

De laatste paar weken vraag ik mij echter af of er inmiddels al zoveel gloeilampen zijn verdwenen dat die opwarming van de aarde al een halt is toegeroepen. Het vriest 24 uur per dag, er ligt genoeg sneeuw om een wintersportgebied jaloers te maken en ik heb iedere ochtend om 6 uur redelijk wat kracht nodig om de vastgevroren deuren van mijn auto open te trekken. En als je Weeronline moet geloven blijft het de komende weken ook gewoon vriezen en ik ben bang dat een Elfstedentocht niet te vermijden is.

Wij hebben nog geen led- en/of spaarlampen, op één lamp in de slaapkamer na, en ik overweeg ook niet meer om die ondingen aan te schaffen. Ik pleit voor de ouderwetsche gloeilamp om er met zijn allen voor te zorgen dat er einde komt aan de afkoeling van de aarde. En ook al had er nog niemand ooit van spaarlampen gehoord toen Reinier Paping 47 jaar geleden die Friesche schaatstocht won, ik geef toch de schuld aan die ondingen. En vlak ook de dubbele beglazing niet uit.

Overigens realiseer ik mij nu ook dat wij net zoveel gloeilampen kunnen aansteken als wij willen zonder ook maar enige invloed op het milieu te hebben. Wij hebben namelijk genoeg zonnepanelen op ons dak om in meer dan onze behoefte aan stroom te voorzien. Ik denk dat wij die dingen maar op Marktplaats gaan zetten, je moet toch iets voor het milieu over hebben.

Alarm

Er is de laatste tijd veel over te doen geweest, het afgeven van een waarschuwing in de vorm van een weer- en/of verkeersalarm. En eerlijk gezegd begon ik zelf ook nogal sceptisch te worden als ik weer eens een alarm hoorde, want uiteindelijk bleek het in de praktijk allemaal nogal mee te vallen en werd het alarm ook nogal ongeloofwaardig. Nederland zou echter te klein zijn geweest als er geen alarm zou zijn afgegeven en het complete verkeer een chaos zou zijn geworden en er ook nog levens te betreuren zouden zijn geweest.

Dit weekend was het weer eens tijd voor een verkeersalarm. Wij hadden zaterdag een aantal afspraken in het land en na de laatste afspraak waren wij ergens in Zeeland uitgenodigd om te blijven eten en ook te blijven slapen. Die afspraken waren al een aantal weken geleden gemaakt toen er nog helemaal niet werd gedacht aan een witte Kerst. Inmiddels was Nederland bedekt met een leuk laagje van dat witte, koude spul en volgens de verschillende weergoeroe´s zou het op zondagmorgen ook wel eens kunnen gaan sneeuwen.

Zondagmorgen werden wij dus wakker in een vreemd bed en bleek het er buiten ook heel vreemd uit te zien, want die nacht was er meer dan de voorspelde hoeveelheid sneeuw gevallen. En toen wij aan de ontbijttafel zaten hoorden wij dat er dringend werd geadviseerd om toch vooral niet de weg op te gaan. En dat is een fijn advies als je ruim 200 kilometer van huis bent en er aardig wat redenen zijn om toch vooral wel naar huis te gaan. Wij stapten dus gewoon rond het middaguur in de auto, ik heb namelijk de naam eigenwijs te zijn.

Het werd een redelijk lange rit want toen wij thuis kwamen bleken wij voor die 200 kilometer ruim 4 uur nodig te hebben gehad, en voor het grootste deel van de route was het verkeersalarm terecht afgegeven. De snelwegen waren zo goed als onberijdbaar, lijnen waren al helemaal niet meer te zien en gelukkig gold dat ook voor de mede weggebruikers want die waren er heel erg weinig. Maar het is toch ook iedere keer weer een belevenis om door een sneeuwstorm te rijden, al vind ik het voorlopig wel weer genoeg.