• Hardlopen,  Vakantie

    Blijheid

    Volgens mij begin ik inmiddels iets te snappen van de Terschellinger Blijheid waar ik het een tijdje geleden over had, alleen heeft het dan in mijn geval niets met Terschelling te maken. Maar ik denk dat ik toch wel iets van het gevoel begin te begrijpen. Het heeft gewoon iets te maken met iets waar iemand zich enorm op verheugt, en als die verheugelijkheid een bepaalde grens overschrijdt dan is er maar weinig waardoor er de kans bestaat dat je humeur verandert van een tropisch strand met palmbomen in een Hollandse februaridepressie.

  • Seizoenen,  Vakantie

    Terschelling

    Wij komen sinds een paar jaar af en toe op Terschelling, en dan vooral in de laatste week van het jaar. Wij zijn er inmiddels ook al twee keer in augustus geweest maar dan alleen voor een verjaardag en ook niet langer dan een dag, en dat vind ik in de zomer ook lang genoeg. Ik weet niet precies waarom, maar in de zomer vind ik het eiland geen bal aan en dan heb ik geen zin om veel meer te doen dan bij het Wakend Oog of een andere gelegenheid met uitzicht te gaan zitten wachten tot de mij naar het vasteland terugbrengende boot weer aanmeert. Maar in de winter is het anders.

  • Hardlopen,  Ontspanning,  Vakantie,  Werk

    De kortste dag

    Het is vandaag weer de kortste dag van het jaar, en ik kan mij die van een jaar geleden nog heel goed herinneren. Vorig jaar was die kortste dag van het jaar ook meteen het begin van mijn winter. Ik was al een paar weken redelijk aan vakantie toe en werkte die dag thuis, en aan het einde van die dag ging ik een rondje hardlopen. En dat was meteen het laatste rondje tot het begin van de lente want ik plofte op de bank en ben daar een paar dagen niet meer van opgestaan.

    Dit jaar is mijn winter nog niet begonnen. Mijn laatste werkdag was gisteren en ook nu sloot ik de werkweek, -maand en -jaar af met een rondje hardlopen. Maar dit keer liep ik mijn rondje met een brede grijns op mijn gezicht in plaats van diep zuchtend. En ik kijk alweer uit naar mijn volgende rondje, morgenochtend voor het ontbijt, en naar de 10 kilometer die ik op Terschelling ga lopen, van de kroeg van Hessel terug naar ons huisje aan de andere kant van het eiland.

    Terschelling in de winter begint een beetje een traditie te worden en het is in die periode een geweldige plek om de accu op te laden. In de zomer vind ik er écht geen bal aan, al heb ik geen idee waarom niet, maar als het koud en winderig is dan is het dé plek om tussen de oren op te frissen en uit te rusten. Ook vorig jaar kwam ik pas op Terschelling weer bij mijn positieven toen wij met zijn tweeën  een paar kilometer tegen de harde wind in op een verlaten strand liepen. En de schaal met oliebollen bij Hessel deed de rest.

    Dit jaar ga ik de oliebollen daar zelf bakken, een traditie van vroeger toen ik ieder jaar op oudejaarsdag een paar uur achter de pan met dampende olie stond. Uiteraard met harde muziek aan zodat ik beter, en op de maat van de muziek, rondjes kan draaien met de verschillende lepels en andere attributen. En zo begint het nieuwe jaar straks ook heel anders dan dit jaar is begonnen.

    En er staat weer een hoop te gebeuren in 2014. Het vierde kleinkind zal er al snel in het nieuwe jaar zijn en dat blijft een bijzondere gebeurtenis, en dat zal zelfs nog zo zijn als de tiende wordt geboren. Zakelijk gezien staat er een nieuwe uitdaging voor de deur omdat er na onze fusie een nieuw bedrijf in de steigers staat, met nieuwe uitdagingen en nieuwe kansen. En daar heb ik veel zin in.  En om de balans tussen werk en privé een beetje in goede banen te leiden verheugen wij ons ook alweer op de eerste vakantie naar ons vaste plekje op Kreta. De tickets kunnen al worden geboekt en de mail naar het appartement wordt morgen ook verstuurd. Het plekje zelf houden wij een beetje geheim en wat ons betreft wordt het nooit in een vakantiegids opgenomen, dat vinden Stelios en Yannis vast niet erg.

    En zo gaan wij dan weer op weg naar de volgende kortste dag, al mag het wat mij betreft best wel iets langzamer gaan want de tijd vliegt. Luuk zit inmiddels alweer op de basisschool, Aiden is alweer een jaar oud en kan al lopen en Thomas is ook al een hele kerel. En het voelt alsof dat allemaal binnen een paar weken is gebeurd. Maar er is dan ook niet voor niets het spreekwoord “Time flies when you’re having fun”, en dat zou betekenen dat de tijd alleen maar langzamer gaat als je geen plezier hebt. Laat het dan maar zo want plezier hebben wij volop.

  • Feestdagen,  Hardlopen,  Ontspanning,  Vakantie

    De laatste loodjes van 2013

    De laatste loodjes van 2013 zijn een stuk minder zwaar dan die van een jaar geleden. Ik kan mij nog vaag herinneren dat ik er een jaar geleden redelijk doorheen zat en op vrijdag 21 december terugkwam van een rondje hardlopen en dacht dat ik de douche niet meer zou halen en ik had nergens meer zin in. En na de douche ben ik op de bank neergeploft en het duurde tot een stormachtige strandwandeling op Terschelling, en dat was pas 9 dagen later, tot ik mij weer een beetje mens ging voelen. En hardlopen deed ik pas weer in februari.

    En nu, met nog 4 werkdagen te gaan tot ik de deur voor de laatste keer dit jaar achter mij dichttrek en smartphone en Outlook uitschakel, heb ik nog geen enkele last van een winterdip. Niet meer tenminste. Een paar dagen geleden stond de dip wel een klein beetje op de drempel, hij dacht zijn hand uit te willen steken richting de deurbel of misschien zelfs wel zonder aan te bellen binnen te willen komen, maar het is op de één of andere manier gelukt om hem te laten schrikken en naar de buren te laten vluchten. En ik ben best een beetje benieuwd wie van de buren de pineut is geweest.

    De komende 4 dagen ga ik prima overleven en ik heb gewoon zin om lekker te gaan hardlopen, alleen vandaag even niet, en dan twee weken alleen maar leuke dingen te gaan doen. In die twee weken gaan wij in ieder geval veel uitwaaien en ook nog eens de zonnige en warme vakantie op Kreta voor de zomer van 2014 definitief maken. En het overleven van de gebruikelijke grijze en sombere eerste twee maanden van het nieuwe jaar wordt ook een stuk eenvoudiger omdat er in januari het lichtpuntje van ons vierde kleinkind gloeit.

    Die laatste loodjes zijn dit jaar dan ook niet van lood maar van aluminium alleen staat het een beetje stom om het over ‘De laatste aluminiummetjes’ te hebben, en zelfs het woord opschrijven viel al niet mee. Misschien dat ik mij dan maar eens ga focussen op de laatste lootjes en wie weet helpt dat dan om de hoofdprijs van de Oudejaarsloterij op één van onze laatste lootjes te laten vallen. Dagdromen mag en is af en toe veel leuker dan de nachtelijke dromen.

  • Feestdagen,  Vakantie,  Werk

    Het einde nadert

    Het einde van het jaar 2013 komt al snel dichterbij. Het is dan weliswaar pas 6 december en Sinterklaas probeerde  gisteren nog tegen de storm in met zijn paard van dak naar dak te springen, maar in mijn agenda staan nog maar een paar drukke dagen waarop ik op allerlei plaatsen in het land mijn kunsten mag vertonen en dan trek ik op donderdag 19 december de fictieve deur van dit jaar achter mij dicht. En net als ieder jaar ben ik er best weer aan toe.

    En net als ieder jaar begint ook nu weer het vakantiegevoel te kriebelen, de voorpret steekt zijn kop op en zorgt ervoor dat ik de gisteren tegen de ramen slaande regen, het knetterende onweer en de om het huis gierende storm wel grappig vond. Dat ik nog deur uit moest om naar de sportschool te gaan was iets minder aanlokkelijk maar je moet iets over hebben voor een strak vakantielichaam.

    Als alles volgens plan verloopt gaan wij eind mei weer naar ons favoriete plekje op Kreta, een beetje lastig te bereiken omdat het niet gewoon in de vakantiegids te vinden is maar er kan in ieder geval wel een ticket naar Chania worden geboekt en de locatie is via Booking.com te reserveren en per taxi te bereiken. En juist het feit dat het niet zomaar via een stapel vakantiegidsen is te boeken zorgt ervoor dat het een plek is waar je geen last hebt van een overlast aan toeristen, dat je het strandje van Aghii Apostoli nog net niet helemaal voor jezelf hebt en waar je echt Grieks kunt eten. Een paar kilometer verderop ligt het met terrasjes bezaaide Platanias, vol met al ruim voor de lunch bierdrinkende bierbuiken,  en daar merk je de hele vakantie helemaal niets van. Daar doen wij ruim een week niets anders dan rustig wakker worden, een door Stelios klaargemaakt ontbijt compleet met vers geperste jus van sinaasappels uit eigen boomgaard nuttigen, naar het strand van Yannis lopen waar wij met onze e-readers onder de arm een ligbed en parasol uitzoeken waar wij niet eerder dan tegen de avond weer van opstaan (behalve om frappé, koffie en fresh fruit te nuttigen), terug naar Stelios wandelen om iets op maat gemaakt Grieks te eten en Raki te drinken en weer te gaan slapen.

    Maar eerst gaan wij deze winter nog een paar dagen naar Terschelling om uit te waaien op een stormachtig en verlaten strand, de grijze cellen tussen de oren even schoon laten blazen, oliebollen eten bij Hessel in Hoorn, een goed boek lezen met een glas whisky onder handbereik terwijl  de storm tegen de ramen beukt, lange wandelingen maken en lekkere dingen koken. En zo maken wij ons klaar voor het nieuwe jaar, een jaar met een nieuw begin omdat al snel ons vierde kleinkind geboren gaat worden en waar ik moet beginnen met afsluiten.

    De fictieve deur die ik over een paar weken achter mij dicht trek wordt dan een echte deur die ik na ruim 15 jaar achter mij dicht zal trekken, compleet met het inleveren van de sleutel, en opnieuw mogen beginnen op een andere plek met een andere voordeur en met een behoorlijk aantal nieuwe collega’s. En dat uitwaaien op Terschelling zorgt ervoor dat ik er klaar voor zal zijn, dat ik fris en fruitig voor die nieuwe deur zal staan op zoek naar nieuwe uitdagingen.

     

  • Bloggen

    Alles is anders

    Het. Een onzijdig woord, zo schijnt het. Want ook in onze taal hebben wij manlijke en vrouwelijke zelfstandig naamwoorden, als is dat lang niet zo duidelijk herkenbaar vergeleken met, bijvoorbeeld, het Italiaans. In het Italiaans hoef je over het algemeen alleen op de laatste letter van het zelfstandig naamwoord te letten, zowel in het enkel- als in het meervoud, om te weten of je er ‘il’ of ‘la’ voor moet zetten. Al zijn er ook nog een paar uitzonderingen waar je altijd ‘lo’ voor zet. In onze, lang niet eenvoudige, taal is alles gewoon ‘de’ en soms ‘het’. Lastiger is het dat het verkleinwoordje (t)je er dan ook nog eens voor zorgt dat er ‘het’ voor komt te staan in plaats van ‘de’, alsof iets kleins altijd onzijdig zou moeten zijn. Taal is een raar verschijnsel, en dat allemaal dankzij de één of andere hoogmoedige die een toren wilde bouwen in Babel. Een mooi verhaal.

    En het nadert dus weer, en met ‘het’ bedoel ik het einde van het jaar. 2011 is alweer bijna voorbij en duurt nog maar een week of 6, anderhalve maand, een half kwartaal. En het was een leerzaam jaar, tot nu toe, en daar gaan die laatste weken niet veel meer aan veranderen. Ik heb geleerd dat ik niet helemaal de baas ben over mijn eigen lichaam, want als die spieren en gewrichten na het hardlopen de belasting niet aan blijken te kunnen omdat ik denk dat er niets is veranderd sinds ik 20 was dan heb ik maar te luisteren. Ik heb geleerd dat ik niet helemaal de baas ben over mijn geest, want genegeerde irritaties en ergernissen gaan toch hun eigen gang als je denkt er de schouders over te kunnen ophalen. Ik heb geleerd wat hardlopen is, wat het is om je goed te voelen door de grenzen op te zoeken van wat je lichaam wél kan. Ik heb geleerd. En als je niet meer leert sta je stil en ik kan lastig stilstaan.

    Het einde van het jaar wordt dus ook dit jaar weer bewust gevierd, maar op een eiland dit keer. En misschien is dat ook wel passend, een keer een hele andere omgeving en dan niet bijvoorbeeld de drukke Dam in Amsterdam waar je anoniem bent in een massa. Even de gelegenheid om hardlopend door de stille bossen en duinen van Terschelling je hoofd leeg te laten waaien, vervolgens op Nieuwjaarsdag de zee in te duiken om weer goed wakker te worden en volop zin te hebben in weer een nieuw jaar. Maar voor die tijd gaan wij eerst, geheel tegen onze nog zo prille tradities in, de Kerst doorbrengen met alle kinderen. Gezellig etend en kletsend en misschien zelfs wel met presentjes onder de kerstboom. Want tradities zijn ook niet verkeerd, en ook dat heb ik geleerd want het is nu eenmaal anders…..alles is anders.

  • Vakantie,  Werk

    Business as usual

    De vakantie zit er weer op en dat ging gepaard met een behoorlijke aanval van kippenvel, want zo loop je nog in een zonnig Rome waar het 28 graden is en een paar uur later stap je op Schiphol in korte broek en –mouwen via een trap uit het vliegtuig en is het 20 graden kouder. En dat betekende dat zaterdag meteen de eerste dag van deze herfst was dat de kachel thuis werd opgestart.

    De volgende dag was het grijs en regenachtig en hadden wij alle tijd om koffers uit te pakken en de inhoud richting de wasmachine te transporteren, en konden wij ook voor het eerst sinds een paar weken weer eens in potten en pannen roeren. En iedere dag uit eten gaat per slot van rekening ook vervelen. En inmiddels is de eerste werkweek al weer voor het grootste deel voorbij en zijn wij weer in het ritme van werken en andere zaken, en gelukkig ziet het er nu naar uit dat het ook nog een paar dagen redelijk weer wordt zodat wij ook hier de zon nog even te zien krijgen.

    En volgende week wordt onze nieuwe keuken geplaatst en daar verheugen wij ons enorm op, maar dan vooral in het gebruiken van die nieuwe keuken en het oppeuzelen van al het lekkers wat wij gaan maken. En daarnaast zijn wij ook weer druk aan het hardlopen om ons voor te bereiden op de 7-Heuvelenloop op 20 november, en dan is het alweer bijna Sinterklaas en Kerst en dan gaan wij richting Oud & Nieuw op Terschelling. En dan is het alweer 2012. Time flies when you’re having fun.