Een jaar later

Vandaag, woensdag 15 augustus 2018, werd het eerste jaar van de controlecyclus in het Anthoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam afgerond. En ook dit keer was de uitslag van scans, foto en bloedonderzoek weer goed en ben ik dus gewoon gezond. En inmiddels begin ik het ook zelf echt te geloven en er op te vertrouwen. En dat is best anders geweest maar het is niet voor niets een jaar later. De ontdekking van het melanoom heeft best wel het een en ander bij mij teweeggebracht, en ik denk dat ik in een aantal opzichten een ander mens ben dan een jaar geleden. Laat staan twee jaar geleden. 

“Een jaar later” verder lezen

Een jaar geleden

Vandaag precies een jaar geleden meldde ik mij bij de huisarts om even een gek plekje uit mijn been te laten snijden. En natuurlijk was het niet meer dan een gek plekje want waarom zou het meer zijn dan een gek plekje? Maar gek genoeg was het wel meer dan een gek plekje en bleek ik één van de bijna 6.800 gelukkigen te zijn die in ons land in 2017 een melanoom hebben gevonden. Eerlijk gezegd had ik veel liever iets mooiers gevonden, maar mooie dingen worden meestal niet gevonden maar komen gewoon onverwacht op je pad.

“Een jaar geleden” verder lezen

Vallen en Opstaan

Ik heb mijzelf opgeraapt en ben dagelijks nog druk bezig met het opkrabbelen. En dat gaat met vallen en opstaan. En het vervelende is dat ik niet zo af en toe ben gevallen maar dat er ook nog eens een vervelend ettertje in de vorm van een melanoom de kop om de hoek stak om mij tegen de grond te meppen. Of misschien niet eens tegen de grond maar de afgrond in. En zoals gewoonlijk leer je daar weer van, en ik heb nu in ieder geval geleerd dat het helemaal geen kwaad kan om geen typische man te zijn. Ook al dacht ik geen typische man te zijn, niet helemaal in ieder geval. “Vallen en Opstaan” verder lezen