En weer een jaar ouder

Ik ben redelijk ongemerkt, behalve voor onszelf, niet zo lang geleden weer een jaartje ouder geworden. En zoals altijd kijk ik dan even achterom, heel even maarr. Naarmate je ouder wordt is de kans ook steeds groter dat je over de helft bent en dan zou je wel eens steeds langer achterom en steeds minder vooruit kijken. En ik vind vooruit kijken gewoon veel leuker, en het is ook nog eens minder belastend voor mijn nek. Dus ook dit keer keek ik maar heel even achterom en realiseerde ik dat ik een jaar geleden een heel andere verjaardag had dan dit jaar.

“En weer een jaar ouder” verder lezen

Een jaar later

Vandaag, woensdag 15 augustus 2018, werd het eerste jaar van de controlecyclus in het Anthoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam afgerond. En ook dit keer was de uitslag van scans, foto en bloedonderzoek weer goed en ben ik dus gewoon gezond. En inmiddels begin ik het ook zelf echt te geloven en er op te vertrouwen. En dat is best anders geweest maar het is niet voor niets een jaar later. De ontdekking van het melanoom heeft best wel het een en ander bij mij teweeggebracht, en ik denk dat ik in een aantal opzichten een ander mens ben dan een jaar geleden. Laat staan twee jaar geleden. 

“Een jaar later” verder lezen

Opruimen

Opruimen

Iedereen moet zo af en toe eens opruimen. De zolder, de schuur, het hele huis en zijn of haar hoofd. Dat laatste komt er niet altijd van, zo lijkt het tenminste als je om je heen kijkt of hoort hoeveel mensen last hebben van stress. Ik ben een opruimer, niet te verwarren met een wegpoetser, maar ik houd van rust en ruimte. Niet alleen daar waar ik woon maar ook in mijn hoofd. En dat laatste heb ik door schade en schande moeten leren. En op het moment dat ik het woordje ‘schande’ schrijf vraag ik mij in mijn lege hoofd af waarom het leren in onze door calvinisme gestuurde gedachten een schande zou zijn.

“Opruimen” verder lezen

Mijn Weblog

Eigenlijk is het best apart om allerlei zaken met de buitenwereld te delen via een weblog. En eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet precies waarom ik het doe, en waarom ik er ooit mee ben begonnen. Als ik mijn geplaatste schrijfsels van de laatste jaren teruglees, en met dit stukje meegerekend zijn het er inmiddels 268, dan zit er ook niet echt een bepaalde lijn en regelmatigheid in. Of het moet zijn dat het meestal gaat over leuke dingen als vakantie, af en toe over iets wat mij in het wereldnieuws opvalt en ook héél af en toe over iets minder leuks. En ik heb af en toe een periode dat ik heel regelmatig iets aan het digitale papier toevertrouw en ook periodes dat ik er om de één of andere reden veel minder behoefte aan of reden voor heb. En naast dit weblog is er natuurlijk ook nog Facebook en Instagram waar ik zo af en toe iets korts de wereld in stuur. Je kan er maar druk mee zijn. 

“Mijn Weblog” verder lezen

Een jaar geleden

Vandaag precies een jaar geleden meldde ik mij bij de huisarts om even een gek plekje uit mijn been te laten snijden. En natuurlijk was het niet meer dan een gek plekje want waarom zou het meer zijn dan een gek plekje? Maar gek genoeg was het wel meer dan een gek plekje en bleek ik één van de bijna 6.800 gelukkigen te zijn die in ons land in 2017 een melanoom hebben gevonden. Eerlijk gezegd had ik veel liever iets mooiers gevonden, maar mooie dingen worden meestal niet gevonden maar komen gewoon onverwacht op je pad.

“Een jaar geleden” verder lezen

Het is mijn leven

Muziek speelt al zolang ik weet een belangrijke rol in mijn leven. Ik weet nog dat ik als kind niet kon wachten tot mijn vader of moeder wakker werd omdat ik niet aan de radio mocht komen. En toen ik, onder het toeziend oog van mijn vader, zelf de singles op de platenspeler mocht leggen om daarna de naald heel voorzichtig in de eerste groef te laten zakken, was ik zo trots als een pauw. En ik heb de singles van mijn vader grijsgedraaid, ook al bestond de collectie o.a. uit ‘Moonlight Serenade’ van Glenn Miller en de filmmuziek uit de film ‘Bridge on the River Kwai’. Gelukkig had ik een tante die maar een paar jaar ouder was dan ik en die van haar zakgeld singles van de Beatles kocht en wist hoe je op de radio de frequentie van Radio Veronica kon vinden. “Het is mijn leven” verder lezen

Veerkracht

Het nieuwe jaar is vermoeid begonnen. En de geboorte van een nieuw jaar zou normaal gesproken net als een nieuw leven moeten voelen. Vol energie en met de hele wereld nog aan de voeten en te veroveren. Maar af en toe wordt een nieuw jaar geboren met een zwaar gevoel in het hoofd en moet het eerst nog even op gang komen. Alsof er een stukje van het oude jaar met de reïncarnatie is meegekomen en nog moet worden verwerkt. En niet alleen het nieuwe jaar komt dan nog niet echt op gang, ook ikzelf heb dan een beetje last van de donkergrijze tegenwind van de maand januari. “Veerkracht” verder lezen