• Gezondheid,  Hardlopen,  Vakantie

    Trainingskamp op een vakantie-eiland

    In de loop van onze week vakantie op Kreta noemde ik het op Facebook ons trainingskamp, en misschien heeft dat voor sommigen wel geleken alsof wij niet echt vakantie vierden. Ik riep iedere dag wel iets over onze inspanningen en niet alleen maar over de ontspannen dingen die wij het grootste deel van de dag deden, of eigenlijk deden wij de rest van de dag gewoon niets. En dit was ook de eerste vakantie waarin wij meer deden dan alleen maar luieren, sightseeing en fotograferen, op een halfbakken poging tot sportiviteit in Toronto en Maiori na. Maar het was natuurlijk niet echt een trainingskamp…….denk ik.

  • Hardlopen,  Ontspanning,  Vakantie,  Werk

    De kortste dag

    Het is vandaag weer de kortste dag van het jaar, en ik kan mij die van een jaar geleden nog heel goed herinneren. Vorig jaar was die kortste dag van het jaar ook meteen het begin van mijn winter. Ik was al een paar weken redelijk aan vakantie toe en werkte die dag thuis, en aan het einde van die dag ging ik een rondje hardlopen. En dat was meteen het laatste rondje tot het begin van de lente want ik plofte op de bank en ben daar een paar dagen niet meer van opgestaan.

    Dit jaar is mijn winter nog niet begonnen. Mijn laatste werkdag was gisteren en ook nu sloot ik de werkweek, -maand en -jaar af met een rondje hardlopen. Maar dit keer liep ik mijn rondje met een brede grijns op mijn gezicht in plaats van diep zuchtend. En ik kijk alweer uit naar mijn volgende rondje, morgenochtend voor het ontbijt, en naar de 10 kilometer die ik op Terschelling ga lopen, van de kroeg van Hessel terug naar ons huisje aan de andere kant van het eiland.

    Terschelling in de winter begint een beetje een traditie te worden en het is in die periode een geweldige plek om de accu op te laden. In de zomer vind ik er écht geen bal aan, al heb ik geen idee waarom niet, maar als het koud en winderig is dan is het dé plek om tussen de oren op te frissen en uit te rusten. Ook vorig jaar kwam ik pas op Terschelling weer bij mijn positieven toen wij met zijn tweeën  een paar kilometer tegen de harde wind in op een verlaten strand liepen. En de schaal met oliebollen bij Hessel deed de rest.

    Dit jaar ga ik de oliebollen daar zelf bakken, een traditie van vroeger toen ik ieder jaar op oudejaarsdag een paar uur achter de pan met dampende olie stond. Uiteraard met harde muziek aan zodat ik beter, en op de maat van de muziek, rondjes kan draaien met de verschillende lepels en andere attributen. En zo begint het nieuwe jaar straks ook heel anders dan dit jaar is begonnen.

    En er staat weer een hoop te gebeuren in 2014. Het vierde kleinkind zal er al snel in het nieuwe jaar zijn en dat blijft een bijzondere gebeurtenis, en dat zal zelfs nog zo zijn als de tiende wordt geboren. Zakelijk gezien staat er een nieuwe uitdaging voor de deur omdat er na onze fusie een nieuw bedrijf in de steigers staat, met nieuwe uitdagingen en nieuwe kansen. En daar heb ik veel zin in.  En om de balans tussen werk en privé een beetje in goede banen te leiden verheugen wij ons ook alweer op de eerste vakantie naar ons vaste plekje op Kreta. De tickets kunnen al worden geboekt en de mail naar het appartement wordt morgen ook verstuurd. Het plekje zelf houden wij een beetje geheim en wat ons betreft wordt het nooit in een vakantiegids opgenomen, dat vinden Stelios en Yannis vast niet erg.

    En zo gaan wij dan weer op weg naar de volgende kortste dag, al mag het wat mij betreft best wel iets langzamer gaan want de tijd vliegt. Luuk zit inmiddels alweer op de basisschool, Aiden is alweer een jaar oud en kan al lopen en Thomas is ook al een hele kerel. En het voelt alsof dat allemaal binnen een paar weken is gebeurd. Maar er is dan ook niet voor niets het spreekwoord “Time flies when you’re having fun”, en dat zou betekenen dat de tijd alleen maar langzamer gaat als je geen plezier hebt. Laat het dan maar zo want plezier hebben wij volop.

  • Gezin

    Steeds rijker

    Wij worden steeds rijker. En dat heeft helemaal niets te maken met geld of andere materiële zaken maar veel meer, zo niet alles, met de dingen die wij doen en vooral met het kunnen zien opgroeien van kinderen en kleinkinderen.

    Nog maar een paar uur oud
    Nog maar een paar uur oud

    En de geboorte van een kleinkind wordt dus nooit gewoon, misschien wordt het juist wel steeds meer speciaal omdat het iets is wat je leven steeds rijker maakt. Het wordt nooit gewoon. Op 15 juni is Thomas geboren, onze derde kleinzoon. En ook nu weer leverde dat de nodige emotionele incontinentie op, om meerdere redenen. Natuurlijk omdat alles goed was gegaan en Thomas kerngezond in zijn bedje lag, maar ook omdat je daardoor de kans krijgt om de geboorte van je eigen kinderen nogmaals te beleven. Allerlei zaken die ergens in een kastje zijn opgeborgen krijgen de kans om deurtjes te openen en weer even tevoorschijn te komen.

    En het opnieuw beleven van mooie herinneringen, je eerste kind op de buik van

    En inmiddels alweer 4 weken
    En inmiddels alweer 4 weken

    haar moeder en de reacties van haar grootouders zoveel jaar geleden, zorgt er ook voor dat je je bewust wordt van het feit dat het voor zo’n klein mensje belangrijk is dat je er bent. En dat je er zo lang mogelijk en ook zo vaak mogelijk voor hem zal zijn.

    Blij, net als wij
    Blij, net als wij

    Inmiddels is Thomas alweer 5 weken oud, hij groeit als kool en is net als zijn neefjes natuurlijk het mooiste kereltje op deze aardbol. En wij kunnen ons nu al enorm verheugen op de momenten dat al dat kleine grut tegelijkertijd bij ons rondkruipt en -loopt, op de logeerpartijtjes en de midweekjes met Opa & Oma naar Centerparcs. En vooral dat laatste is iets wat vooral ik mij nooit had kunnen voorstellen, en zelfs dat maakt je rijker.

    Het grappige is dat ik, waarschijnlijk omdat ik zelf ben opgegroeid in een gezin met drie broers, graag dochters wilde en die ook heb gekregen. Niet dat ik heel erg teleurgesteld zou zijn geweest met een zoon maar meisjes leken mij gewoon veel leuker. En nu worden er tot op heden alleen maar kleinzonen geboren en dat maakt het dan voor mij misschien weer net even meer bijzonder, omdat ik dat zelf nooit heb meegemaakt. En als zo’n klein nieuw leven eenmaal kennis met je komt maken dan blijkt het echt niet uit te maken van welk geslacht het is, het zit meteen van binnen en maakt een onafscheidelijk deel van je leven uit. Voor de rest van je leven.

  • Gezin

    Kinderen

    Ik heb al vrij jong geleerd met kinderen om te gaan, want ik was zelf een kind. En al opgroeiende ontstond er een bepaalde tegenstrijdigheid, zo noem ik het zelf tenminste, want aan de ene kant was ik als kind al erg zelfstandig en aan de andere kant bleef ik altijd maar een kind. En wat is er nu eenvoudiger dan met soortgenoten omgaan, en hoe lastig is het voor een kind dan soms om met volwassenen om te gaan en ze te begrijpen.

    En ergens in mijn leven werd ik vader, een kind werd vader van twee dochters en zou dan plotseling volwassen moeten zijn. Dat vader zijn lukte prima maar het volwassen zijn ging mij niet altijd even goed af want ik vond het altijd veel leuker om samen met mijn kinderen kind te zijn. En aangezien de moeder van mijn kinderen dat niet altijd even goed begreep, en ik mij dan juist als een kind gedroeg en liever samen met de andere twee kinderen kattenkwaad uithaalde, ging dat wel eens niet goed.

    En sinds een paar jaar is er ineens een kleinkind en dan weet je ineens dat je geboortedatum je vertelt dat je geen kind meer bent, maar tegelijkertijd blijkt dat tegenstrijdige gevoel er nog altijd te zijn tussen het weten dat je volwassen bent en het ‘weten’ dat je een kind bent. En de tegenstijdigheid is dan ook nog eens dubbel omdat het een strijd is tussen voelen en weten. En natuurlijk weet ik dat ik af en toe streng moet zijn omdat Luuk anders niet leert dat hij ook bij Oma & Opa aan tafel moet blijven zitten tot wij klaar zijn met eten, en natuurlijk moet hij ook met een vork eten, maar tegelijkertijd moet hij ook vooral zijn bord aflikken en zijn gezicht onder smeren, door de plassen stampen, glijbanen op klimmen waar je eigenlijk nog helemaal niet op mag omdat je nog kleiner bent dan één meter, het bad bijna leegspetteren en iedereen voor apenkop uitmaken.

    Het is zó leuk om kind te zijn, vooral als je daarna tegen een Opa aan mag liggen om samen Chuggington te kijken.