Het is winter

winter,florida,strand

Volgens mij is het al winter, zo voelt het tenminste. Maar mijn interne kalender is dan ook een beetje van slag, en dat komt waarschijnlijk omdat wij dit jaar nogal wat later dan gebruikelijk op vakantie zijn geweest. En dan ook nog eens naar een plek waar het ernstig warm en zomers was.

Net als zoveel van mijn leeftijdgenoten, in ieder geval mijn vakantie vierende leeftijdgenoten, ben ik nogal wat jaren noodgedwongen in de maanden juli en augustus op vakantie geweest. Schoolgaande kinderen hebben nu eenmaal alleen in die periode een vakantie die lang genoeg is om ook echt op vakantie te kunnen gaan. In mijn geval hoefde ik mij ook nog eens geen zorgen te maken over het weer want de vaste bestemming was ieder jaar gewoon Italië.  “Het is winter” verder lezen

Vakanties 2012

Zoals ik in het vorige blog al schreef reserveren wij al redelijk vroeg een aantal weken in de agenda om op vakantie te gaan, maar dat wij nu al precies weten wanneer wij in 2012 al op vakantie gaan is misschien wel een beetje overdreven. Maar het heeft een oorzaak, of meerdere oorzaken.

Wij liepen al met het idee te spelen om te zorgen dat wij in het eerste weekend van november 2012 in New York zouden zijn, in eerste instantie om de marathon te lopen maar uiteindelijk om de marathon als toeschouwer bij te wonen. En dat is ook een hele goede reden om nog eens naar New York te gaan. En als wij dan toch in de USA zijn dan willen wij natuurlijk nog wat meer van dat land zien, maar tegelijkertijd zijn wij niet zo van het slechte weer en de kou, en dan moet het wel een deel van dat land zijn waar het redelijk weer is. Californië is dan misschien wel leuk maar San Francisco en Los Angeles zijn ook weer mega-steden en om daar een paar weken van canyon naar canyon te rijden gaat misschien ook een beetje vervelen. En dus is vooralsnog onze keuze op Florida gevallen.

Wij beginnen dan rond 1 november in het koude New York om de dag na de marathon door te vliegen naar Florida waar het in die periode nog gemiddeld 27 graden is, en niet meer zo vochtig. En daar gaan wij een week of 2 rondrijden van Jacksonville via St. Augustine en Daytona Beach naar Miami en Key West en daar gaan wij ons prima vermaken.

En over die eerste vakantie in 2012 heb ik al eerder geschreven, en daar zijn inmiddels nog wat andere ideeën bijgekomen. Want zoals het er nu uitziet gaan wij de laatste paar dagen van onze vakantie in Italië een stukje naar het noorden om ook nog naar Venetië en Sirmione te gaan. Waarom wij naar Venetië zouden willen lijkt mij wel logisch, maar Sirmione ligt misschien iets minder voor de hand. Maar Sirmione is gewoon een leuk oud stadje met een enorme hoeveelheid ijsverkopers en heeft als bijkomend voordeel dat het in de buurt ligt van Moniga del Garda. En in Moniga del Garda vind je ergens in een klein steegje een heel klein restaurantje met de naam ‘Antica Corte’. Daar heb ik voor het laatst gegeten in 2004 toen ik voor het eerst alleen met mijn dochters (en nog wat aanhang) op vakantie was, en daar eet je écht Italiaans. En om daar nog eens écht Italiaans te eten wil ik wel een paar kilometertjes omrijden.

Vakantie

Wij houden ervan om op vakantie te gaan en stellen daar niet al te hoge eisen aan. Als het even kan moet het lekker weer zijn, er moet iets te zien zijn en je moet er ook af en toe kunnen luieren op een strand. En dan gaan wij het liefst een paar keer kort dan één keer lang op vakantie, want na de winter is het lekker om even de warmte op te zoeken en ook in de herfst is een weekje extra zomer natuurlijk nooit weg.

Vroeger ben ik eigenlijk altijd met de auto op vakantie geweest en dat was vooral omdat ik het liefst naar Italië ging en dan vooral niet op een plek wilde gaan zitten waar half Nederland naartoe ging. Dus voor mij geen Torremolinos, Benidorm, Chersonissos of welke andere populaire Johnny en Anita bestemmingen, want daar kreeg ik al het angstzweet van op mijn rug als ik het op TV zag. Ik ging met mijn inmiddels ex-vrouw en kinderen met de auto naar mooie plekjes in Italië en genoot al van de rit ernaartoe. De laatste paar keer was de rit alleen met Sandra, mijn jongste dochter, en haar vriendje, maar zij was altijd al degene die dat heen en weer rijden net zo leuk vond als ik.

Josje en ik gaan nooit met de auto op vakantie, ons favoriete transportmiddel is het vliegtuig. Zij vindt het absoluut niet leuk om ver te rijden en met zijn tweetjes is vliegen in het laagseizoen ook nog eens spotgoedkoop. En dan huren wij in Italië wel een paar dagen een auto als dat nodig is. Maar heen en weer rijden zou ik nooit meer gaan doen. Tot een paar weken gelden Sandra vertelde dat zij eigenlijk best nog wel een keertje samen met de auto naar Italië zou willen gaan. En al vrij snel hadden wij op alle vragen een antwoord en zo gaan Sandra en ik volgend jaar samen met de auto naar Bracciano en komen Josje en Ramon per vliegtuig naar Rome om daar door ons te worden opgepikt.

En sinds wij dit besluit hebben genomen ga ik het idee steeds leuker vinden en ik betrap mij erop dat ik er best wel mee bezig ben. Zo heb ik de route al uitgestippeld, een route die ik met mijn ogen dicht en zonder wegenkaart of TomTom kan rijden, en heb ik ook de overnachtingshotels al uitgezocht, want in één keer 1.700 kilometer rijden doe ik niet meer. Ik heb al uitgerekend hoeveel kleffe broodjes gebakken ei wij moeten meenemen voor onderweg, en heb in mijn hoofd al een lijstje met zaken die aangeschaft moeten worden. Zo hebben wij natuurlijk een thermoskan nodig voor de koffie, en een klein koeltasje voor het vers houden van onze broodjes. En wat te denken van chips, dropjes en Toblerone. En vergeet vooral niet op tijd de cd’s te maken met de muziek voor onderweg, want er moet natuurlijk hard worden meegeschreeuwd met Meat Loaf en The Prodigy! Wij hebben dan ook nog maar een jaar de tijd en moeten natuurlijk wel goed voorbereid zijn.

Minstens zo leuk is dat wij inmiddels ook al besloten hebben dat wij onze tweede vakantie volgend jaar weer in de USA gaan doorbrengen. Aangezien wij van plan waren om de marathon van New York te gaan lopen wisten wij dat wij daar ook nog wel een keertje terug zouden komen, maar nu wij dat doel hebben bijgesteld gaan wij er als toeschouwer naartoe. Maar wij beginnen onze vakantie dan in het zomerse Florida om in het laatste weekend via New York en die marathon weer naar huis te gaan.

Ik ben benieuwd wat wij in 2013 gaan doen. Engeland misschien?

Winter

Het is eindelijk weer eens een ouderwetse winter, zo´n winter die ik mij kan herinneren uit mijn jeugd toen ik in Amsterdam de grachten kon oversteken om een kortere weg naar school te nemen en zelfs onder de brug van de Bilderdijkkade door kon lopen omdat het ijs gewoon dik genoeg was. En dat hoor je veel mensen zeggen; het is weer eens een ouderwetse winter.

Dankzij internet en Google kan je tegenwoordig vrij gemakkelijk aan informatie komen en dus kan er ook vrij simpel worden achterhaald hoe het eigenlijk met die ouderwetse winters zat. En dan vind je op de website van het KNMI de schrikbarende waarheid, en dat is dat de laatste witte kerst in 1981 was en dat is 28 jaar geleden. En dan moet je nog 17 jaar verder terug in de historie, naar 1964, om de volgende witte kerst te vinden. En laat dat dan precies het jaar zijn dat ik de gracht van de Bilderdijkkade overstak, en dat betekent dat ik ruim een week geleden pas mijn derde witte kerst heb meegemaakt. Geen wonder dat de tekst van het bekendste kerstliedje (Bing Crosby, je kent hem wel) gaat over het dromen van een witte kerst. En ik heb altijd gedacht dat de goede man van een witte kerst droomde omdat hij in Florida woonde, en daar zitten zij al op een witte kerst te wachten sinds de ontdekking door Ferdinand de Soto in 1539.

Deze winter is dus helemaal niet zo ouderwets maar domweg een winter die redelijk uniek is, uniek genoeg om het niet vaker dan 3 keer in een half mensenleven mee te maken. Maar het is wel een winter die ik vaker zou willen beleven, want de echte ouderwetse winter in dit land is gewoon prutswerk. Grijs en grauw gedoe met een hoop miezerige nattigheid, een sombere depressie van een maand of drie. En terwijl ik dit schrijf weet ik meteen weer waarom ik zo vaak zeg dat ik een hekel heb aan winter. Ik heb gewoon een hekel aan depressief getrut.