Vakantie

Wij houden ervan om op vakantie te gaan en stellen daar niet al te hoge eisen aan. Als het even kan moet het lekker weer zijn, er moet iets te zien zijn en je moet er ook af en toe kunnen luieren op een strand. En dan gaan wij het liefst een paar keer kort dan één keer lang op vakantie, want na de winter is het lekker om even de warmte op te zoeken en ook in de herfst is een weekje extra zomer natuurlijk nooit weg.

Vroeger ben ik eigenlijk altijd met de auto op vakantie geweest en dat was vooral omdat ik het liefst naar Italië ging en dan vooral niet op een plek wilde gaan zitten waar half Nederland naartoe ging. Dus voor mij geen Torremolinos, Benidorm, Chersonissos of welke andere populaire Johnny en Anita bestemmingen, want daar kreeg ik al het angstzweet van op mijn rug als ik het op TV zag. Ik ging met mijn inmiddels ex-vrouw en kinderen met de auto naar mooie plekjes in Italië en genoot al van de rit ernaartoe. De laatste paar keer was de rit alleen met Sandra, mijn jongste dochter, en haar vriendje, maar zij was altijd al degene die dat heen en weer rijden net zo leuk vond als ik.

Josje en ik gaan nooit met de auto op vakantie, ons favoriete transportmiddel is het vliegtuig. Zij vindt het absoluut niet leuk om ver te rijden en met zijn tweetjes is vliegen in het laagseizoen ook nog eens spotgoedkoop. En dan huren wij in Italië wel een paar dagen een auto als dat nodig is. Maar heen en weer rijden zou ik nooit meer gaan doen. Tot een paar weken gelden Sandra vertelde dat zij eigenlijk best nog wel een keertje samen met de auto naar Italië zou willen gaan. En al vrij snel hadden wij op alle vragen een antwoord en zo gaan Sandra en ik volgend jaar samen met de auto naar Bracciano en komen Josje en Ramon per vliegtuig naar Rome om daar door ons te worden opgepikt.

En sinds wij dit besluit hebben genomen ga ik het idee steeds leuker vinden en ik betrap mij erop dat ik er best wel mee bezig ben. Zo heb ik de route al uitgestippeld, een route die ik met mijn ogen dicht en zonder wegenkaart of TomTom kan rijden, en heb ik ook de overnachtingshotels al uitgezocht, want in één keer 1.700 kilometer rijden doe ik niet meer. Ik heb al uitgerekend hoeveel kleffe broodjes gebakken ei wij moeten meenemen voor onderweg, en heb in mijn hoofd al een lijstje met zaken die aangeschaft moeten worden. Zo hebben wij natuurlijk een thermoskan nodig voor de koffie, en een klein koeltasje voor het vers houden van onze broodjes. En wat te denken van chips, dropjes en Toblerone. En vergeet vooral niet op tijd de cd’s te maken met de muziek voor onderweg, want er moet natuurlijk hard worden meegeschreeuwd met Meat Loaf en The Prodigy! Wij hebben dan ook nog maar een jaar de tijd en moeten natuurlijk wel goed voorbereid zijn.

Minstens zo leuk is dat wij inmiddels ook al besloten hebben dat wij onze tweede vakantie volgend jaar weer in de USA gaan doorbrengen. Aangezien wij van plan waren om de marathon van New York te gaan lopen wisten wij dat wij daar ook nog wel een keertje terug zouden komen, maar nu wij dat doel hebben bijgesteld gaan wij er als toeschouwer naartoe. Maar wij beginnen onze vakantie dan in het zomerse Florida om in het laatste weekend via New York en die marathon weer naar huis te gaan.

Ik ben benieuwd wat wij in 2013 gaan doen. Engeland misschien?

Jaarafsluiting

Het jaar 2010 zit er weer op en het was een druk jaar, een jaar waarin wij veel hebben geleerd en misschien af en toe wel te hard hebben gewerkt. Ook een jaar waarin wij samen naar de USA, en vooral naar New York zijn geweest en veel hebben gezien. Een jaar waarin Rianne en Bas zich echt samen in Lelystad hebben gesetteld, Sandra zou gaan emigreren naar Engeland maar in plaats daarvan Ramon terug ging halen om samen in Nederland te gaan (blijven) wonen en Rianne en Dave eindelijk zijn getrouwd. En zoals gebruikelijk denk ik dan ook dit keer weer dat er weer zoveel is gebeurd dat het nu in 2011 wel rustiger zal worden……maar dat zal ook dit keer wel niet.

Het jaar 2010 is in ieder geval goed afgesloten, met lekkere zelfgemaakte oliebollen en andere lekkere hapjes en een gezellige avond met veel vuurwerk. En vervolgens is ook het jaar 2011 goed begonnen want vanmiddag moest ik gewoon even gaan hardlopen om voor mijn gevoel meteen de volgende stap te zetten richting de Dam tot Damloop in september. En toen ik na bijna 45 minuten weer thuiskwam en ca. 6 kilometer had gelopen voelde dat echt lekker. Ik ben benieuwd wat het nieuwe jaar ons allemaal gaat brengen.

Water

Mijn leven heeft tot nu toe een redelijk natuurlijk verloop gehad, en net als bij ieder ander met ups and downs. En ik denk dat ik meer van het halfvolle dan het halflege glas ben waardoor ik die ups altijd veel meer gezien heb dan die downs. Welke downs eigenlijk?

Gewoon opgegroeid in de grote stad, want Amsterdam is eigenlijk de enige echte stad in dit land. Redelijk makkelijk door scholen en alles wat daarbij hoort gerold en een redelijke baan gevonden waar ik goed mee in mijn bestaan kon voorzien. Getrouwd, twee geweldige dochters gekregen en nooit ergens gebrek aan gehad. Geprobeerd altijd veel plezier te hebben en daar ook redelijk in geslaagd, en échte tegenslagen heb ik ook niet echt gekend. Of is dat misschien mijn blinde vlek voor de downs waardoor ik dat weer snel vergeten ben?

En dan komt ook het moment dat de kinderen op eigen benen gaan staan en de deur achter zich dicht trekken, en door de veranderde omstandigheden is dat dan misschien eerder gebeurd dan de bedoeling was  maar uiteindelijk zou dat toch zijn gebeurd. Zij bleven wel onder ‘handbereik’ wonen en zo had ik altijd wel het gevoel dat ik dichtbij genoeg was om ze te beschermen en te helpen als dat nodig was.

En dan komt het moment dat één van de twee komt vertellen dat zij iets verder weg gaat wonen, en niet een paar afslagen verder op de A27 of welke andere A maar bij haar vriend aan de andere kant van het water. En dat voelt dan best wel heel vreemd want dan zit er niet alleen wat meer reistijd tussen als zij mij nodig heeft, er zit zelfs een stuk varen of vliegen tussen en dat voelt dan heel ver weg. Je kan dan niet zomaar even in het weekend even in de auto stappen en langsrijden als je daar behoefte aan hebt.

Maar voordat zij van mij in Engeland mag gaan wonen moet ik eerst even gaan kijken of het daar wel veilig is, of er geen rare snuiters rondlopen die gekke dingen van plan zijn of dat er tenminste een paar niet-zo-rare snuiters rondlopen die mij het gevoel geven dat zij goed terecht komt. Dus gaan wij in mei even met haar mee naar de overkant, zodat ik het gevoel kan krijgen dat ik haar veilig los kan laten….nog losser dan ik haar al heb moeten laten.