• Algemeen

    Merktrouw

    Al sinds ik mijzelf op 4 wielen voortbeweeg ben ik redelijk trouw aan een bepaald merk. Was mijn eerste 4-wieler nog een Jeep en moest ik hem middels een heen-en-weer bewegen van mijn voeten voortbewegen en waren mijn eerste gemotoriseerde 4-wielers van het inmiddels niet meer bestaande Franse automerk Simca, sinds 1980 beweeg ik mij voort in een Ford.

    Mijn eerste lichtblauwe Simca 1100 was een oud beestje toen ik hem van een oom kreeg, en met een losstaande bestuurdersstoel was het niet echt veilig te noemen. Maar als je een jaar of 20 bent dan is dat allemaal niet zo belangrijk, zelfs niet als je er eigenlijk de stad niet mee uit durft omdat je dan op een snelweg moet rijden. Voor mijn tweede Simca 1100, een gele dit keer, heb ik wel 1.000 echte oudhollandse guldens betaald, maar daarin kon ik mij tenminste met de veiligheidsgordels aan de stoel vastbinden.

    Zo rond 1980 kon ik een echte Ford Taunus, met schade, overnemen van een collega en het is die auto die er de reden van is dat ik vanaf dat moment als vanzelf een Ford kocht als er een nieuwe auto moest komen. En dus kocht ik in 1983 mijn eerste nieuwe Ford Escort, maakte daarna nog een foutje door in 1986 deze auto in te ruilen voor een nieuwe Seat Ibiza waar ik mij niet in thuis voelde en dus stond er na een jaar weer een nieuwe Ford Escort voor de deur. Daarna kwam er in 1990 weer een Ford Escort en na een paar jaar heb ik in een vlaag van verstandsverbijstering toch weer een ander merk, een Renault 19 dit keer, geprobeerd waar ik het niet langer dan een jaar in uithield. En dus kwam er weer een Ford, een Mondeo dus, waarna ik van een eigen auto overstapte op leaseauto’s.

    Maar ook die leaseauto’s waren van hetzelfde merk en dus kwamen er een Ford Escort Station, een Ford Focus Station (3x), een Ford Mondeo Station en een Ford C-Max. Tussen de Ford C-Max en mijn huidige Ford Mondeo kwam er noodgedwongen en tijdelijk een Mercedes tussendoor omdat deze ongebruikt op de parkeerplaats stond, maar dat was absoluut geen vrijwillige keuze. Maar omdat ik zo langzamerhand in steeds duurdere auto’s ging rijden werd ook mijn maandelijkse privé-bijdrage steeds hoger en besloot ik om die reden mijn lease-auto niet meer privé te gebruiken.

    Ik heb nu besloten dat mijn volgende lease-auto in ieder geval een stuk goedkoper en dus ook kleiner gaat worden zodat ik hem ook weer gewoon privé kan gaan gebruiken zonder er al te veel voor te betalen. En dus ben ik mij ook al een beetje aan het oriënteren en daarbij kijk ik toch ook naar andere merken dan Ford. En dat doe ik bewust nu al, ook al duurt het nog een jaar voordat het zover is, omdat ik toch over een drempel moet stappen om het aan te durven om achter een stuur met een ander embleem dan het bekende blauwe ovaal te stappen. En dan doet mijn Josje haar best om haar merk, iets Frans, te promoten omdat zij met dat merk iets heeft wat ik al mijn hele leven met mijn merk heb gehad.

    Maar een Volvo C30 is ook een leuke en betaalbare auto, en er zit een hoop van Ford in verwerkt, en dat geldt ook voor een Citroën DS3 want daar blijkt dezelfde motor in te zitten als in een Ford Focus. En dat helpt toch een beetje om straks de beslissing te durven nemen om toch niet weer gewoon risicoloos een Ford te bestellen. En zeg nou zelf, zo’n DS3 ziet er toch helemaal niet verkeerd uit……net als die C30…..of de nieuwe Ford Focus Emoticon die tong uitsteekt