De laatste loodjes van 2010 – 2011

Gewone mensen tellen in kalenderjaren, ik tel als het mij zo uitkomt van het einde van de vorige tot de volgende (echte) vakantie. En dan sla ik voor het gemak de tussendoortjes maar over want dat zijn de weekendjes en weekjes.

Onze vorige echte vakantie was in juni 2010 toen wij naar de VS zijn geweest en het ik loop na 15 maanden zonder vakantie inmiddels redelijk op mijn laatste benen en de volgende vakantie wordt dit keer echt op mijn tandvlees gehaald. En dat is niet alleen omdat het langer dan een jaar geleden is maar ook omdat het een vooral wat het werk betreft een zwaar jaar is geweest. Lichamelijk ben ik dan wel dankzij het hardlopen fitter dan ik ooit in mijn leven ben geweest, maar geestelijk is de pijp redelijk leeg. En ik denk dat het maar goed ik dat ik tegenwoordig veel aan hardlopen doe omdat dat ik het anders misschien niet had volgehouden.

Vandaag is het de laatste werkdag voor de Dam tot Damloop en dat voelt ook wel een beetje als de laatste dag voor de vakantie, een beetje een gevoel van opwinding en verwachting en ik heb er dan ook echt heel veel zin in. En ná de Dam tot Damloop ga ik mij écht verheugen op de vakantie in het zuiden van Italië waar het de komende tijd nog steeds zomer is, en waar de accu weer kan worden opgeladen om er weer tegen te kunnen tot de volgende vakantie. En die is gelukkig al over 9 maanden.

Vakantiegevoel

Het is tot nu toe een druk jaar geweest, en misschien zelfs wel een beetje té druk. En het is voor mijn gevoel ook té lang geleden dat wij vakantie hebben gehad, maar dat komt ook door het ontbreken van het echte vakantiegevoel.

Voor mij moet ‘vakantie’ aan een aantal voorwaarden voldoen en het is dan ook niet genoeg om vrij te zijn om het ook echt als vakantie te ervaren. Ten eerste moet het mooi weer zijn, de zon moet schijnen en de temperatuur moet hoog genoeg zijn om niet te hoeven twijfelen of je misschien een jas of vest aan zou moeten trekken. Ten tweede moet de omgeving er niet Nederlands uit zien, en ik wil vooral geen of in ieder geval zo weinig mogelijk Nederlands om mij heen horen. En ten derde moet er bij voorkeur iedere dag iets lekkers worden gegeten.

En dus was onze vakantie op Zakynthos in Mei van dit jaar geen vakantie, niet echt tenminste.Het was waarschijnlijk nog net te vroeg in het jaar om een zomers gevoel te hebben en er stond een redelijk frisse wind, het zeewater was nog veel te koud en ook het zwembad was van het niveau dompelbad in de sauna. Ten tweede werden wij omringd door uitsluitend Nederlandse gezinnen met kinderen en dat helpt ook niet echt. En alleen het eten was iedere avond prima geregeld, al was het dan nog net te fris om er echt buiten op een terrasje van te kunnen genieten. Wij weten nu in ieder geval dat wij niet meer zo vroeg in het jaar de zomer in het zuiden van Europa moeten verwachten.

Het weekje vrij in Augustus was een heerlijk weekje vrij en wij hebben niets dan leuke dingen gedaan, en het was ook goed om even een weekje niet te werken omdat ik het gevoel had dat ik op het punt stond om het bijltje erbij neer te gooien. Maar het was een weekje vrij en nog geen vakantie, al was het wel beter dan het reisje naar Zakynthos, en dat komt voornamelijk omdat de week zich in Nederland afspeelde.

Over niet al te lange tijd gaan wij voor een paar weken naar Zuid-Italië, en dat wordt dus een echte vakantie. Het is daar nog erg mooi weer in deze tijd van het jaar, de zon schijnt iedere dag en de jassen kunnen thuis blijven want die gaan wij niet nodig hebben. De omgeving van Sorrento en Amalfi lijkt in de verste verte niet op Nederland en aangezien het vakantieseizoen ruimschoots voorbij is gaan wij daar niet teveel Nederlands horen. En over het eten hoef ik het niets eens te hebben, want op dingen als Trippa na wordt daar alleen maar lekker gegeten. En eigenlijk is dat dan onze eerste echte vakantie sinds ons weekje op Kreta van September 2010, dus het wordt wel weer eens tijd dat wij vakantie hebben.

De zakelijke agenda ziet er na gisteren voor wat betreft de resterende dagen van deze maand niet meer zo vol uit en dus begint het vakantiegevoel al een beetje te komen. Er moet over 11 dagen alleen nog even een stukje van 16 kilometer worden hardgelopen, maar dat is leuk en absoluut iets anders dan werken. En na de Dam tot Damloop komt het vakantiegevoel echt. Ik heb er zin in.