• Huis,  Leven

    House For Sale

    Het is niet de eerste keer, en misschien zelfs niet de laatste, dat er in de voortuin van de plek waar ik woon een bord staat met “House For Sale”. En dat het misschien niet de laatste keer is zeg ik ook omdat ik de vorige keer wel zeker dacht te weten dat het de laatste keer zou zijn. Ik ben nu eenmaal niet zo’n liefhebber van verhuizen, en dan niet omdat ik slecht wen aan een nieuwe plek maar vooral omdat het in- en uitpakken zo’n gedoe is. En dan staat er toch na 16 maanden alweer een bord in de tuin en staan de foto’s van mijn Apeldoornse stulp op Funda.

  • Auto,  Reizen,  Vakantie

    De Auto

    Ik heb héél lang geleden mijn roze papiertje gekregen, en volgens mij was het geen papier maar linnen, en toen kreeg ik niet lang daarna mijn eerste auto. Iemand in mijn familie had een schoonvader die een andere auto kocht en ik mocht zijn oude, behoorlijk rammelende voiture wel hebben. Het was een matgrijze Simca 1100 uit het stenen tijdperk waar de bestuurdersstoel los in stond, en dat was niet het enige wat los zat. Maar als je de sleutel omdraaide kwam het vehikel hoestend en proestend tot leven en van een APK-keuring had nog niemand gehoord, en dus was onderhoud ook niet nodig. Erg lang heeft die auto niet geleefd want ik verloor tijdens het rijden regelmatig onderdelen, en na een aanhouding op de Amsterdamse Overtoom vond een agent dat het niet zo zinvol was dat ik een veiligheidsriem om had terwijl de stoel niet vast zat.

  • Gezondheid,  Leven,  Vakantie

    Een jaar geleden

    Vandaag precies een jaar geleden meldde ik mij bij de huisarts om even een gek plekje uit mijn been te laten snijden. En natuurlijk was het niet meer dan een gek plekje want waarom zou het meer zijn dan een gek plekje? Maar gek genoeg was het wel meer dan een gek plekje en bleek ik één van de bijna 6.800 gelukkigen te zijn die in ons land in 2017 een melanoom hebben gevonden. Eerlijk gezegd had ik veel liever iets mooiers gevonden, maar mooie dingen worden meestal niet gevonden maar komen gewoon onverwacht op je pad.

  • Fietsen,  Leven,  Verbazing

    De eerste keer

    Er is voor alles een eerste keer. Zowel voor leuke dingen als voor de minder leuke dingen. Maar meestal is iets voor de eerste keer doen gewoon leuk, en helaas wordt het aantal eerste keren steeds minder naarmate je ouder wordt terwijl je er dan misschien juist het meest van geniet. Ik tenminste wel.


  • Leven,  Muziek

    Muziek en herinneringen

    Muziek is voor mij op de één of andere manier altijd verbonden met bepaalde herinneringen, en andersom. Ik zit iedere dag gemiddeld een uur of vier achter het stuur van mijn voiture, en dankzij de moderne technologie kan ik in die tijd beschikken over een enorme muziekbibliotheek en vrijwel alle radiozenders die er bestaan. En dat maakt iedere rit heel erg afwisselend, waarbij ik de ene keer muziek uitzoek die ineens in mijn herinnering naar boven komt en ik de andere keer door muziek kwijtgeraakte herinneringen terugvind. Overigens heet mijn auto geen voiture maar tegen alle logica in gebruiken de  Fransen een zo elegant klinkende naam voor alles op vier wielen, zelfs voor mijn voiture.


  • Leven,  Muziek

    Het is mijn leven

    Muziek speelt al zolang ik weet een belangrijke rol in mijn leven. Ik weet nog dat ik als kind niet kon wachten tot mijn vader of moeder wakker werd omdat ik niet aan de radio mocht komen. En toen ik, onder het toeziend oog van mijn vader, zelf de singles op de platenspeler mocht leggen om daarna de naald heel voorzichtig in de eerste groef te laten zakken, was ik zo trots als een pauw. En ik heb de singles van mijn vader grijsgedraaid, ook al bestond de collectie o.a. uit ‘Moonlight Serenade’ van Glenn Miller en de filmmuziek uit de film ‘Bridge on the River Kwai’. Gelukkig had ik een tante die maar een paar jaar ouder was dan ik en die van haar zakgeld singles van de Beatles kocht en wist hoe je op de radio de frequentie van Radio Veronica kon vinden.


  • Leven,  Reizen,  Seizoenen

    Koud

    Het is al een paar dagen koud en ik geef het nu toe, en daardoor is het officieel; ik ben een watje. Of beter gezegd, ik heb er gewoon een hekel aan als het koud is. Natuurlijk is er wel een verschil tussen koud en koud, maar in de laatste week van februari was het écht koud. En ik begin nu dan ook het concept van ‘overwinteren’ te begrijpen, al vind ik de beelden die ik daarvan zo af en toe op TV zie langskomen dan weer niet zo aanlokkelijk.