Muziek en herinneringen

Muziek is voor mij op de één of andere manier altijd verbonden met bepaalde herinneringen, en andersom. Ik zit iedere dag gemiddeld een uur of vier achter het stuur van mijn voiture, en dankzij de moderne technologie kan ik in die tijd beschikken over een enorme muziekbibliotheek en vrijwel alle radiozenders die er bestaan. En dat maakt iedere rit heel erg afwisselend, waarbij ik de ene keer muziek uitzoek die ineens in mijn herinnering naar boven komt en ik de andere keer door muziek kwijtgeraakte herinneringen terugvind. Overigens heet mijn auto geen voiture maar tegen alle logica in gebruiken de  Fransen een zo elegant klinkende naam voor alles op vier wielen, zelfs voor mijn voiture. “Muziek en herinneringen” verder lezen

Het is mijn leven

Muziek speelt al zolang ik weet een belangrijke rol in mijn leven. Ik weet nog dat ik als kind niet kon wachten tot mijn vader of moeder wakker werd omdat ik niet aan de radio mocht komen. En toen ik, onder het toeziend oog van mijn vader, zelf de singles op de platenspeler mocht leggen om daarna de naald heel voorzichtig in de eerste groef te laten zakken, was ik zo trots als een pauw. En ik heb de singles van mijn vader grijsgedraaid, ook al bestond de collectie o.a. uit ‘Moonlight Serenade’ van Glenn Miller en de filmmuziek uit de film ‘Bridge on the River Kwai’. Gelukkig had ik een tante die maar een paar jaar ouder was dan ik en die van haar zakgeld singles van de Beatles kocht en wist hoe je op de radio de frequentie van Radio Veronica kon vinden. “Het is mijn leven” verder lezen

Koud

Het is al een paar dagen koud en ik geef het nu toe, en daardoor is het officieel; ik ben een watje. Of beter gezegd, ik heb er gewoon een hekel aan als het koud is. Natuurlijk is er wel een verschil tussen koud en koud, maar in de laatste week van februari was het écht koud. En ik begin nu dan ook het concept van ‘overwinteren’ te begrijpen, al vind ik de beelden die ik daarvan zo af en toe op TV zie langskomen dan weer niet zo aanlokkelijk. “Koud” verder lezen

Hoe Ver?!

Ik heb al best een stukje gevlogen in mijn leven, zowel voor vakantie als voor mijn werk. Meestal was ik mij er dan van tevoren wel van bewust hoe ver ik ging vliegen, maar deze week is de eerste keer dat ik bij het boeken van tickets voor een vakantie dacht: Hoe Ver? !  Het is dus ver! Verder dan ik tot op heden voor mijn plezier heb gevlogen. “Hoe Ver?!” verder lezen

Kamperen

Eriba Touring

Ik kan mij niet anders herinneren dan dat ik met mijn ouders iedere zomer ging kamperen. De eerste kampeervakantie die mij nog helder voor de geest staat moet in 1963 of 1964 zijn geweest, en ik weet niet meer wat het uiteindelijke reisdoel was, maar wel dat wij met autopech zijn gestrand in België. Een gebroken cardanas zorgde ervoor dat mijn vader een deel van de vakantie op zijn rug onder de auto doorbracht en dat de rest van het gezin een leuke tijd had op een camping in de buurt van de grotten van Han en de watervallen van Coo. “Kamperen” verder lezen

Winterpret

Het schrijven van een weblog is behalve tijdverdrijf ook een middel om mijn hoofd leeg te maken en mijzelf beter te leren begrijpen. En dat laatste valt niet altijd mee als ik sommige zaken niet af en toe aan mijzelf uitleg. En vooral in deze periode van het jaar waar iedereen het heeft over winterpret, zoek ik vaak naar het waarom van wat ik als mijn ‘Winterse Dip’ ben gaan zien. In de hoop dat ik door het al schrijvend aan mijzelf uit te leggen de oorzaak én de oplossing zal vinden, en er dus voor de rest van mijn leven van genezen zal zijn. Maar na het lezen van mijn blog met de titel ‘Winterblues’ van bijna 5 jaar geleden, ben ik bang dat ik er maar aan moet gaan wennen dat ik de donkerste maanden van het jaar zo af en toe iets minder vrolijk door het leven huppel. “Winterpret” verder lezen