Gedachten,  Leven,  Verbazing

Karma

Ik geloof al wat langer dan vandaag in het bestaan van Karma, of hoe men dat in allerlei talen dan wel religies dan ook noemt. Maar Karma is voor mij het woord wat het beste past en ook een manier om voor mijzelf aan te geven dat ik het niet aan één van de in dit werelddeel gangbare religies koppel. Niet dat er iets mis is met de gangbare religies, op de verschillende dogmatisch denkende en handelende stromingen na dan, maar ik houd mij daar graag wat afzijdig van.

Ik ben opgegroeid in een typisch Amsterdams arbeidersmilieu waar religie geen enkele rol speelde en waarvan ik het bestaan in mijn eerste jaren niet eens kende. En de eerste kennismaking met het verschijnsel, zonder het als zodanig te leren kennen, was toen ik als jochie van bijna 6 jaar oud naar de lagere school ging en dat een Christelijke lagere school bleek te zijn. Voor iemand met mijn opgeruimde en nogal anarchistische inslag betekende het dat ik vanaf de eerste dag leerde wat kastijden betekende. Want de eerste handeling als de schoolbel ging was het verplicht sluiten van de ogen en vouwen van de handen, en in mijn geval betekende dat een verbaasde blik om mij heen en een klap van de lerares op mijn achterhoofd. Dat was de eerste en zeker niet de laatste.

Zo leerde ik als eerste dat ik vooral mee moest doen aan bepaalde handelingen, die ik mij eigen moest maken door goed op te letten, om niet iedere dag een aantal keer een flinke tik te krijgen. Al dan niet met de vlakke hand dan wel met de lineaal. Een lichte aversie voor het verschijnsel dogmatisch denken en handelen werd mij op die manier met de paplepel ingegeven. Uiteraard heb ik mijn ouders later wel eens gevraagd waarom zij mij juist naar die school hebben gestuurd, want echt logisch leek mij dat niet, en daar kreeg ik het eenvoudige antwoord op dat zij dachten dat het onderwijs daar beter zou zijn dan op een openbare school. Ik denk nog altijd dat er eenvoudig is gekozen voor de school die het minst ver was.

Gelukkig duurden de lessen in het ontwijken van lijfstraffen niet langer dan twee jaar, want na de verhuizing van ons gezin naar een ander deel van de stad woonden wij het dichtste bij een openbare school en was het logisch dat er daar verder geprobeerd om mij iets bij te brengen. In ieder geval had ik toen geleerd dat je uit de buurt moest blijven van mensen die zo af en toe eens met hun ogen dicht en hun handen gevouwen een beetje zaten te prevelen. Maar ik had inmiddels wel voldoende van het begrip religie meegekregen om er wel in geïnteresseerd te zijn.

In dacht in ieder geval al vanaf die tijd na over dingen die er om mij heen en in de wereld gebeurden. Ik kon mij namelijk erg moeilijk voorstellen dat er ergens op een wolk een grijze man met een lange baard zat die van alles hier beneden op de hoogte was en ook alles wat niet leuk was gewoon liet gebeuren. Oorlogen, moordpartijen, het verongelukken van mijn Opa of het neerstorten van een vliegtuig; ik kon niet begrijpen dat dit gewoon zou gebeuren terwijl iedereen met zijn ogen dicht en de handen gevouwen dagelijks smeekte om toch vooral gezond te mogen blijven en oud te mogen worden. Het was allemaal te verwarrend en niet uit te leggen, in ieder geval niet aan mij.

Tegen de tijd dat het filosofische én het rationele deel van mijn brein redelijk waren ontwikkeld ging ik naar de middelbare school en kwam ik in aanraking met lotgenoten. Naarstig naar het doel en de zin van het leven zoekende lot- en leeftijdsgenoten, die al rokend en drinkend druk filosofeerden en de meeste discussies na verloop van tijd tot de grootste onzin lieten ontsporen. Vooral als er iets anders werd gerookt dan een natuurzuiver shaggie. Het was een mooie tijd waar ik veel van heb geleerd, in ieder geval dat het voeren van diepzinnige gesprekken wel leuk maar niet nuttig is als je dronken bent. Maar ook dat er toch iets meer is dan alleen het hier en het nu, en dat alles wat je doet van invloed is op de rest van je leven.

En dat laatste ben ik steeds sterker gaan beseffen. Het is geen toeval dat toeval niet bestaat, maar dat er iets is waardoor je besluit iets te doen of juist te laten en waardoor er iets gebeurt wat anders nooit zou zijn gebeurd. Noem het een gevoel of een ingeving of het universum, of noem het Karma, maar voor mij is het voldoende om al heel jong te hebben geleerd dat ik mijn gevoel moet of mag vertrouwen. En natuurlijk zegt mijn ratio met enige regelmaat dat het onzin is, en af en toe had ik ook misschien beter naar mijn ratio kunnen luisteren, maar ik denk dat mijn gevoel het uiteindelijk altijd beter weet dan mijn ratio het voelt.

Use your intuition
It’s all you’ve got

The Mall & Misery – Broken Bells

Vandaag zat ik van alles terug te lezen van de laatste jaren, want ik schrijf niet alleen zo af en toe iets op deze plek maar nog veel meer op een plek waar ik alleen zelf bij kan. En zo las ik mijn dagelijkse hersenspinsels en belevenissen terug van een paar jaar geleden, toen ik besloten had persé op vakantie te gaan om alleen met mijzelf in de bergen te gaan rondlopen. En dat besluit, ook al stapte ik met frisse tegenzin de auto in, heeft van alles in gang gezet want ik had ook kunnen besluiten om gewoon thuis voor de TV te blijven zitten en af en toe een rondje te gaan hardlopen. Maar ik vond dat ik moest gaan, en ik wist niet helemaal zeker waarom.

En zo liep ik in mijn eentje in het Eiffelgebergte en vond er geen bal aan en draaide een bepaalde knop om, of liet door Karma een knop omdraaien. En zo werd er ergens in het universum iets in gang gezet waardoor er ineens van alles veranderde en mijn leven weer een wending nam die ik nooit had kunnen voorzien. Zoals al een paar keer eerder was gebeurd. En al terug- en tussen de regels door lezend voelde ik weer wat ik toen voelde en wist ik ook weer dat ik ook toen al wist dat het allemaal goed ging komen. En zo af en toe hoor ik iemand wel eens het gezegde ‘Karma is a Bitch’ gebruiken, maar ik ben het daar in dit geval helemaal niet mee eens. Ik zou eerder ‘Karma is a Bliss’ willen zeggen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.