Het is winter

Volgens mij is het al winter, zo voelt het tenminste. Maar mijn interne kalender is dan ook een beetje van slag, en dat komt waarschijnlijk omdat wij dit jaar nogal wat later dan gebruikelijk op vakantie zijn geweest. En dan ook nog eens naar een plek waar het ernstig warm en zomers was.

Net als zoveel van mijn leeftijdgenoten, in ieder geval mijn vakantie vierende leeftijdgenoten, ben ik nogal wat jaren noodgedwongen in de maanden juli en augustus op vakantie geweest. Schoolgaande kinderen hebben nu eenmaal alleen in die periode een vakantie die lang genoeg is om ook echt op vakantie te kunnen gaan. In mijn geval hoefde ik mij ook nog eens geen zorgen te maken over het weer want de vaste bestemming was ieder jaar gewoon Italië. Maar alles is tegenwoordig anders. De ooit schoolgaande kinderen zijn geen kinderen meer en hebben zelf kinderen en omdat het buiten de standaard vakantiemaanden een stuk rustiger én goedkoper is worden die vakantiemaanden nu vermeden. En zelfs de bestemming kan dan wel eens iets anders worden dan Italië, al is het maar omdat het in Italië net als hier op een gegeven moment ook herfst wordt. En dus is de jaarlijkse zonvakantie verschoven naar eind september en is de bestemming vaak het in die periode nog lekker warme en zonnige Kreta.

Dit jaar hadden wij andere plannen. Ooit had vooral ik het idee nog wel eens de marathon van New York te willen gaan lopen, maar dat ooit heeft er inmiddels een letter bij gekregen. Maar ook al ga ik nooit een marathon lopen, het leek ons wel een hele belevenis om de marathon van New York van dichtbij mee te maken. Het enige nadeel was dat die marathon altijd in het eerste weekend van november wordt gelopen, en dat wij dan geen zomerse vakantie ergens op een strand zouden hebben. Het compromis was snel bedacht want niet al te ver ten zuiden van New York ligt het subtropische Florida, en daar is het in oktober over het algemeen nog wel redelijk zomers.

Wij zijn nu net een week terug van onze verlate zomervakantie. Van het strand van Cocoa Beach, via Disney World in Orlando, de krokodillen en dolfijnen in St. Augustine en het strand van St. Augustine Beach kwamen wij in het iets minder warme New York en dat was, niet alleen door de marathon, weer een belevenis. En vandaar kwamen wij weer thuis en was inmiddels de wintertijd weer ingegaan. En het was ineens grijs weer, de bomen waren kaal, het waaide en het regende. En mijn hoofd kan er nog steeds niet aan wennen dat het ruim een week geleden nog zomer was en dat het over iets meer dan vijf weken al Kerst is. Dat dan de dagen alweer gaan lengen, dat wij uit gaan waaien op Terschelling, Oud en Nieuw gaan vieren met oliebollen en vuurwerk en dat het dan alweer 2015 is.

Ik ben eigenlijk een paar maanden herfst kwijt en ik snap er nog niet alles van. En dus word ik wakker en loop zonder jas de deur uit om naar mijn werk te gaan en heb het vervolgens de hele dag koud. Ga ik aan het einde van de dag naar huis en heb ik geen zin om te gaan hardlopen omdat het te koud is en een beetje regent. En wil ik eigenlijk de kachel een paar graden hoger zetten omdat ik eigenlijk vind dat het binnen niet warm genoeg is. Gaat het over? Natuurlijk gaat het over. Denk ik…..hoop ik….. En natuurlijk weet ik dat het nog steeds herfst is en geen winter. Maar morgen ga ik hardlopen met een muts op en handschoenen aan, en ik verheug mij nu al op de warme douche als ik terug ben.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.