• Feestdagen,  Leven,  Verbazing,  Werk

    De tijd kruipt te snel

    Al meer dan 20 jaar werk ik bij het bedrijf waar ik in eerste instantie eigenlijk niet wilde werken. Na mijn eerste carrière in de accountancy, geëindigd door de geboorte van mijn oudste dochter waardoor ik tot de ontdekking kwam dat thuis zijn ook best leuk kon zijn, kwam ik na een paar saaie tussenstops in de ICT terecht. En ik dacht toen nog dat het van zeer korte duur zou zijn omdat ik mij had laten overhalen iets te gaan doen waar ik dacht mijn ei niet in kwijt te kunnen.

  • Feestdagen,  Gezondheid,  Leven

    De Laatste Dagen

    Ieder jaar opnieuw breekt de periode aan van het afsluiten en aftellen. En ieder jaar opnieuw kijk ik dan achterom naar de 12 voorgaande maanden en zelfs af en toe naar voorgaande jaren. En ieder jaar opnieuw is er veel gebeurd, veel geleerd, veel gelachen en ook gehuild. En behalve achterom kijk ik dan ook vooruit en denk ik klaar te zijn voor het nieuwe jaar en heb ik zin in een nieuwe start met nieuwe kansen. En dat deed ik aan het einde van het vorige jaar ook en wist ik niet dat ik klaar moest zijn om een aantal lessen te leren waar je nooit klaar voor bent. Sommige lessen komen altijd te vroeg.

  • Feestdagen,  Leven

    Vooruitblik

    Het is nog een paar dagen 2017 en dat betekent dat er over 11 dagen weer een nieuw jaar begint. En inmiddels ben ik er wel aan gewend dat er ieder jaar weer heel veel is gebeurd en dat ieder jaar nog sneller lijkt te zijn gegaan dan het vorige. Het is net alsof je van 52 keer per jaar door een week rent om uiteindelijk na 52 te korte uithijgpauzes weer aan het vuurwerk van de finish te komen zonder op adem te kunnen komen voor de volgende 52 etappes. En zo heb ik inmiddels al een keer of 60 het vuurwerk voorbij zien komen zonder er naar mijn idee genoeg van te genieten. Niet dat ik echt een liefhebber van vuurwerk ben, maar dat zal ook iets te maken hebben met de buitentemperatuur op de laatste dag van het jaar.

  • Feestdagen,  Gezondheid,  Leven

    Verjaring

    Ik ben mij er inmiddels van bewust dat er iedere dag iets verjaart, kleine en grote gebeurtenissen. En van de meeste gebeurtenissen gaat de verjaring geruisloos en gedachteloos voorbij, vooral ook omdat zij in de herinnering zijn vervaagd en in de meeste gevallen zelfs zijn vergeten. Je moet het dan al opschrijven, zoals ik dat doe in een soort van dagboek waarvan ik de Engelse benaming ‘Journal’ eigenlijk veel passender vind, of zo af en toe iets via social media met een deel van de wereld delen.

  • Feestdagen,  Hardlopen,  Ontspanning,  Vakantie

    De laatste loodjes van 2013

    De laatste loodjes van 2013 zijn een stuk minder zwaar dan die van een jaar geleden. Ik kan mij nog vaag herinneren dat ik er een jaar geleden redelijk doorheen zat en op vrijdag 21 december terugkwam van een rondje hardlopen en dacht dat ik de douche niet meer zou halen en ik had nergens meer zin in. En na de douche ben ik op de bank neergeploft en het duurde tot een stormachtige strandwandeling op Terschelling, en dat was pas 9 dagen later, tot ik mij weer een beetje mens ging voelen. En hardlopen deed ik pas weer in februari.

    En nu, met nog 4 werkdagen te gaan tot ik de deur voor de laatste keer dit jaar achter mij dichttrek en smartphone en Outlook uitschakel, heb ik nog geen enkele last van een winterdip. Niet meer tenminste. Een paar dagen geleden stond de dip wel een klein beetje op de drempel, hij dacht zijn hand uit te willen steken richting de deurbel of misschien zelfs wel zonder aan te bellen binnen te willen komen, maar het is op de één of andere manier gelukt om hem te laten schrikken en naar de buren te laten vluchten. En ik ben best een beetje benieuwd wie van de buren de pineut is geweest.

    De komende 4 dagen ga ik prima overleven en ik heb gewoon zin om lekker te gaan hardlopen, alleen vandaag even niet, en dan twee weken alleen maar leuke dingen te gaan doen. In die twee weken gaan wij in ieder geval veel uitwaaien en ook nog eens de zonnige en warme vakantie op Kreta voor de zomer van 2014 definitief maken. En het overleven van de gebruikelijke grijze en sombere eerste twee maanden van het nieuwe jaar wordt ook een stuk eenvoudiger omdat er in januari het lichtpuntje van ons vierde kleinkind gloeit.

    Die laatste loodjes zijn dit jaar dan ook niet van lood maar van aluminium alleen staat het een beetje stom om het over ‘De laatste aluminiummetjes’ te hebben, en zelfs het woord opschrijven viel al niet mee. Misschien dat ik mij dan maar eens ga focussen op de laatste lootjes en wie weet helpt dat dan om de hoofdprijs van de Oudejaarsloterij op één van onze laatste lootjes te laten vallen. Dagdromen mag en is af en toe veel leuker dan de nachtelijke dromen.

  • Feestdagen,  Vakantie,  Werk

    Het einde nadert

    Het einde van het jaar 2013 komt al snel dichterbij. Het is dan weliswaar pas 6 december en Sinterklaas probeerde  gisteren nog tegen de storm in met zijn paard van dak naar dak te springen, maar in mijn agenda staan nog maar een paar drukke dagen waarop ik op allerlei plaatsen in het land mijn kunsten mag vertonen en dan trek ik op donderdag 19 december de fictieve deur van dit jaar achter mij dicht. En net als ieder jaar ben ik er best weer aan toe.

    En net als ieder jaar begint ook nu weer het vakantiegevoel te kriebelen, de voorpret steekt zijn kop op en zorgt ervoor dat ik de gisteren tegen de ramen slaande regen, het knetterende onweer en de om het huis gierende storm wel grappig vond. Dat ik nog deur uit moest om naar de sportschool te gaan was iets minder aanlokkelijk maar je moet iets over hebben voor een strak vakantielichaam.

    Als alles volgens plan verloopt gaan wij eind mei weer naar ons favoriete plekje op Kreta, een beetje lastig te bereiken omdat het niet gewoon in de vakantiegids te vinden is maar er kan in ieder geval wel een ticket naar Chania worden geboekt en de locatie is via Booking.com te reserveren en per taxi te bereiken. En juist het feit dat het niet zomaar via een stapel vakantiegidsen is te boeken zorgt ervoor dat het een plek is waar je geen last hebt van een overlast aan toeristen, dat je het strandje van Aghii Apostoli nog net niet helemaal voor jezelf hebt en waar je echt Grieks kunt eten. Een paar kilometer verderop ligt het met terrasjes bezaaide Platanias, vol met al ruim voor de lunch bierdrinkende bierbuiken,  en daar merk je de hele vakantie helemaal niets van. Daar doen wij ruim een week niets anders dan rustig wakker worden, een door Stelios klaargemaakt ontbijt compleet met vers geperste jus van sinaasappels uit eigen boomgaard nuttigen, naar het strand van Yannis lopen waar wij met onze e-readers onder de arm een ligbed en parasol uitzoeken waar wij niet eerder dan tegen de avond weer van opstaan (behalve om frappé, koffie en fresh fruit te nuttigen), terug naar Stelios wandelen om iets op maat gemaakt Grieks te eten en Raki te drinken en weer te gaan slapen.

    Maar eerst gaan wij deze winter nog een paar dagen naar Terschelling om uit te waaien op een stormachtig en verlaten strand, de grijze cellen tussen de oren even schoon laten blazen, oliebollen eten bij Hessel in Hoorn, een goed boek lezen met een glas whisky onder handbereik terwijl  de storm tegen de ramen beukt, lange wandelingen maken en lekkere dingen koken. En zo maken wij ons klaar voor het nieuwe jaar, een jaar met een nieuw begin omdat al snel ons vierde kleinkind geboren gaat worden en waar ik moet beginnen met afsluiten.

    De fictieve deur die ik over een paar weken achter mij dicht trek wordt dan een echte deur die ik na ruim 15 jaar achter mij dicht zal trekken, compleet met het inleveren van de sleutel, en opnieuw mogen beginnen op een andere plek met een andere voordeur en met een behoorlijk aantal nieuwe collega’s. En dat uitwaaien op Terschelling zorgt ervoor dat ik er klaar voor zal zijn, dat ik fris en fruitig voor die nieuwe deur zal staan op zoek naar nieuwe uitdagingen.

     

  • Feestdagen,  Gezondheid,  Hardlopen,  Weekend

    Tandvlees

    Het is tot nu toe geen leuk jaar geweest, zakelijk gezien dan, en eigenlijk was vorig jaar ook niet echt een leuk jaar. En ik krijg er dan last van als er hard gewerkt wordt terwijl het werk niet leuk is, heel veel last. En dan vooral op het vlak van de motivatie en de energie, want ik hoef niet door wie dan ook gemotiveerd te worden om mijn werk te doen en 60.000 km per jaar in de auto naar alle uithoeken van het land te rijden om dat te doen maar ik kan wel gedemotiveerd raken. En als dat niveau eenmaal bereikt is dan kost het erg veel energie om dagelijks in de auto te stappen, en dus liep ik de laatste weken op mijn tandvlees.

    Maar het Paasweekend is gehaald zonder te breken, al heb ik de laatste weken een paar keer het gevoel gehad dat ik op het randje zat en het misschien beter zou zijn om er voor een tijdje de stekker uit te trekken. En niet alleen ben ik niet gebroken, ik heb ook een nieuwe zakelijke motivatie gevonden en heb een streep onder vorig jaar en de eerste maanden van dit jaar gezet. En die nieuwe uitdaging zorgt in ieder geval al voor een nieuwe motivatie, en de energie gaat weer komen door de Paasdagen in Italiaanse sferen door te brengen (wat het weer betreft tenminste) en binnenkort een weekje in Griekse sferen te gaan vertoeven.

    En de rest van de reparatie van mijn tandvlees moet komen door het weer kunnen gaan hardlopen, want mijn knie voelt eindelijk weer vertrouwd genoeg om het morgen weer eens te kunnen gaan proberen. En ik kijk er enorm naar uit om morgenochtend voor het paasontbijt langs het Egmondse strand te gaan lopen, zonder warme kleding en in het zonnetje, en vanaf morgen weer gewoon mijn schema van 3 keer per week te kunnen gaan lopen. En nog leuker lijkt het mij om dat ook binnenkort op het Griekse eiland Zakynthos te kunnen doen, en dan zonder over de zeeschildpadden te struikelen.